Debati i ashpër mes Kiarës dhe Luizit u komentua edhe nga djemtë.
Luiz: Për sa kohë je duke menduar edhe mendimin tonë, do të thotë që ka patur kundërshtime. Kur vajzat nuk flisnin, e kuptuam që kishte diçka. Unë e di shumë mirë se çfarë do të thotë të marrë avantazh kjo këtu.
Luiz: Po. Unë vendosa mos me i lënë që ata të fitonin. Ne kemi hyrë shpesh te lavamani, jemi përqafuar dhe jemu puthur. Reagimi i saj nuk ishte i ekzagjeruar. Por, dëshira e saj për të mos u dorëzuar, solli reagimin e saj. Unë nuk e lash të fitojë, për t’i treguar që ne nuk jemi bashkë në lojë, por në jetë. Buzët e mia ishin në qafën e Kiarës. Për asgjë në botë, nuk do lejoja që ajo të ndihej keq. Kiara nuk e ekzagjeroi fare. Është normale që ato thirrjet, “Goca ndihem keq” dhe “Po më bie të fikët”, ishin për të më larguar. Unë kam pranaur gabimin tim.
Kiara: Nuk më ka kërkuar falje.
Kiara: Unë të akuzoj për faktin që asnjëherë nuk më përpiqesh të futesh asnjëherë të unë dhe ta shohësh me sytë e mi një situatë. Për më tepër që më ke thënë egoiste dhe që unë bëj kot. Unë ndarjen mes lojës dhe dashurisë nuk e bëj dot, ndryshe nga ti. Unë të kam kërkuar që të më kërkosh ndjesë.
Luiz: Unë bëra një pyetje. Në qoftë se nesër je në një mision tjetër, unë do vij dhe do pres që ju të fitoni.
Armaldo: Së pari, dua t’i kërkoj ndjesë Kiarës për presionin që I krijova aty. Ne e kuptuam që ishte një lojë për nominime, por gjithësesi duhet të reflektojmë për këto veprime dhe të tërhiqemi. Sa për ta analizuar, i qëndroj atyre që kam thënë gjatë javës.
Dea: Dhe atë që the, “Pres ti bie të fikët që të tëhiqem”.
Armaldo: Dhe për atë. Thjesht na rrëmbeu loja. Kjo na bën të reflektojmë për situata të tjera.
Arbër: U bënë disa emisione, asaj po i binte të fikët, liroje të dalë, mos e mbaj të bllokuar. Po na vjen turp me dhënë komente për kështu situatash.
Zhaklin: Armaldo reflekto vetë dhe kujto çfarë ke thënë dy “Prime” e kaluara. Krahasojë këtë situatë sikur t’i kishte ndodhur vajzës tëndë në shkollë.
Armaldo: Unë nuk doja të ndërhyja, pasi ata ia dintë limitet njëri-tjetrit.
Zhaklin: Luiz unë mendoj që ka ardhur moment që t’i të ballafaqohesh me veten tënde dhe me lojën. Dy Luizat që ke shfaqur ti, kanë probleme me njëri-tjetrin. Ti duhet të ekuilibrosh të dy këta Luizat. Kjo është aftësi në lojë. Nëse ti do të tregosh autoritetin tënd mbi të, nuk mund ta tregosh me dhunë. Një javë më parë, bëtë një bisedë të mrekullueshme me njëri-tjetrin. Ju keni probleme me komunimimin, nuk flisni kurrë se çfarë ju pëlqen te njëri-tjetri, as për pushime. Flisni vetëm për lojë. Luiz ky është moment yt kur duhet të zgjedhësh.
Zhaklin: Nëse do i ndodhte motrave tua apo mbesave, çfarë do bëjë ti?
Debati i ashpër mes Kiarës dhe Luizit u komentua edhe nga djemtë.
Luiz: Për sa kohë je duke menduar edhe mendimin tonë, do të thotë që ka patur kundërshtime. Kur vajzat nuk flisnin, e kuptuam që kishte diçka. Unë e di shumë mirë se çfarë do të thotë të marrë avantazh kjo këtu.
Luiz: Po. Unë vendosa mos me i lënë që ata të fitonin. Ne kemi hyrë shpesh te lavamani, jemi përqafuar dhe jemu puthur. Reagimi i saj nuk ishte i ekzagjeruar. Por, dëshira e saj për të mos u dorëzuar, solli reagimin e saj. Unë nuk e lash të fitojë, për t’i treguar që ne nuk jemi bashkë në lojë, por në jetë. Buzët e mia ishin në qafën e Kiarës. Për asgjë në botë, nuk do lejoja që ajo të ndihej keq. Kiara nuk e ekzagjeroi fare. Është normale që ato thirrjet, “Goca ndihem keq” dhe “Po më bie të fikët”, ishin për të më larguar. Unë kam pranaur gabimin tim.
Kiara: Nuk më ka kërkuar falje.
Kiara: Unë të akuzoj për faktin që asnjëherë nuk më përpiqesh të futesh asnjëherë të unë dhe ta shohësh me sytë e mi një situatë. Për më tepër që më ke thënë egoiste dhe që unë bëj kot. Unë ndarjen mes lojës dhe dashurisë nuk e bëj dot, ndryshe nga ti. Unë të kam kërkuar që të më kërkosh ndjesë.
Luiz: Unë bëra një pyetje. Në qoftë se nesër je në një mision tjetër, unë do vij dhe do pres që ju të fitoni.
Armaldo: Së pari, dua t’i kërkoj ndjesë Kiarës për presionin që I krijova aty. Ne e kuptuam që ishte një lojë për nominime, por gjithësesi duhet të reflektojmë për këto veprime dhe të tërhiqemi. Sa për ta analizuar, i qëndroj atyre që kam thënë gjatë javës.
Dea: Dhe atë që the, “Pres ti bie të fikët që të tëhiqem”.
Armaldo: Dhe për atë. Thjesht na rrëmbeu loja. Kjo na bën të reflektojmë për situata të tjera.
Arbër: U bënë disa emisione, asaj po i binte të fikët, liroje të dalë, mos e mbaj të bllokuar. Po na vjen turp me dhënë komente për kështu situatash.
Zhaklin: Armaldo reflekto vetë dhe kujto çfarë ke thënë dy “Prime” e kaluara. Krahasojë këtë situatë sikur t’i kishte ndodhur vajzës tëndë në shkollë.
Armaldo: Unë nuk doja të ndërhyja, pasi ata ia dintë limitet njëri-tjetrit.
Zhaklin: Luiz unë mendoj që ka ardhur moment që t’i të ballafaqohesh me veten tënde dhe me lojën. Dy Luizat që ke shfaqur ti, kanë probleme me njëri-tjetrin. Ti duhet të ekuilibrosh të dy këta Luizat. Kjo është aftësi në lojë. Nëse ti do të tregosh autoritetin tënd mbi të, nuk mund ta tregosh me dhunë. Një javë më parë, bëtë një bisedë të mrekullueshme me njëri-tjetrin. Ju keni probleme me komunimimin, nuk flisni kurrë se çfarë ju pëlqen te njëri-tjetri, as për pushime. Flisni vetëm për lojë. Luiz ky është moment yt kur duhet të zgjedhësh.
Zhaklin: Nëse do i ndodhte motrave tua apo mbesave, çfarë do bëjë ti?
