Një ish-punonjës i OceanGate – kompania që operon zhytësin e zhdukur Titan – paralajmëroi për probleme të mundshme të sigurisë me anijen që në vitin 2018.
Dokumentet e gjykatës amerikane tregojnë se David Lochridge, Drejtori i Operacioneve Detare të kompanisë, kishte ngritur shqetësime në një raport inspektimi.
Sipas dokumenteve, raporti “identifikoi çështje të shumta që përbënin shqetësime serioze për sigurinë”, duke përfshirë mënyrën se si ishte testuar trupi.
Zoti Lochridge “theksoi rrezikun e mundshëm për pasagjerët e Titanit pasi zhytësi arriti në thellësi ekstreme”. Ai tha se paralajmërimet e tij u injoruan dhe thirri një takim me bosët e OceanGate, por u pushua nga puna, sipas dokumenteve.
Kompania e paditi atë për zbulimin e informacionit konfidencial dhe ai e kundërshtoi për shkarkim të padrejtë nga puna. Padia u zgjidh më vonë, por ne nuk i dimë detajet e zgjidhjes.
BBC u përpoq të kontaktonte zotin Lochridge por ai nuk po komentonte.
Më vete, një letër dërguar OceanGate nga Shoqëria e Teknologjisë Detare (MTS) në mars 2018 dhe e marrë nga New York Times, thoshte se “qasja aktuale ‘eksperimentale’ e miratuar nga OceanGate… mund të rezultojë në rezultate negative (nga të vogla në katastrofike )”.
Një zëdhënës i OceanGate nuk pranoi të komentojë mbi çështjet e sigurisë të ngritura nga z. Lochridge dhe MTS.
Nëndetësja Titan, e përshkruar si “eksperimentale” nga kompania, u ndërtua nga një material i pazakontë për një anije në det të thellë.
Trupi i saj – që rrethon pjesën e zbrazët ku ulen pasagjerët – ishte bërë nga fibra karboni, me pllaka titani dhe një dritare të vogël në njërin skaj.
“Në mënyrë tipike, pjesa e strehimit të zhytësve në det të thellë të njerëzve është një sferë titani rreth 2 metra në diametër,” tha Dr Nicolai Roterdam, pedagog i biologjisë detare në Universitetin e Portsmouth.
Për t’i bërë ballë presioneve të mëdha të thellësive, ju nevojiten materiale super të forta, për t’i rezistuar peshës së ujit mbi atë që ju shtyp.
Fibra e karbonit është më e lirë se titani ose çeliku dhe është jashtëzakonisht e fortë, por është kryesisht e paprovuar për anijet në det të thellë si Titan.
Në një intervistë me Oceanographic vitin e kaluar, CEO i OceanGate Rush Stockton tha: “Fibra karboni përdoret me sukses në jahte dhe në aviacion, por nuk është përdorur në zhytës me ekuipazh”.
Në dokumentet e gjykatës, z. Lochridge pretendoi se trupi nuk ishte testuar siç duhet – ku është vendosur nën presione ekstreme dhe analizuar për të kërkuar probleme të mundshme.
Ai pretendoi se provat në një model në shkallë më të vogël të nëns kishin zbuluar të meta në karbonin nën testimin e presionit.
- Lochridge ngriti gjithashtu çështjen e pamjes së xhamit të Titanit. Ai pretendoi se kompania që bëri materialin do të certifikonte vetëm përdorimin e tij deri në 1,300 m.
Një deklaratë e dhjetorit 2018 nga OceanGate tha se Titan kishte përfunduar një zhytje prej 4,000 metrash, e cila “vleftëson plotësisht inxhinierinë inovative të OceanGate dhe ndërtimin e fibrës së karbonit dhe trupit të Titanit”.
Në një intervistë të vitit 2020 me GeekWire, zoti Rush tha se u kryen teste të cilat zbuluan se byku i Titanit “tregonte shenja të lodhjes ciklike”.
Në një dosje gjyqësore të majit 2021, kompania tha se Titan kishte pësuar më shumë se 50 zhytje provë, duke përfshirë në thellësinë ekuivalente të Titanikut, në ujërat e thella jashtë Bahamas dhe në një dhomë presioni.
Forma e “Titan” është gjithashtu e pazakontë.
Trupi i një nën-zhytjeje të thellë është zakonisht sferik, që do të thotë se merr një sasi të barabartë presioni në çdo pikë, por byka e Titanit është në formë tubi, kështu që presioni nuk do të shpërndahet në mënyrë të barabartë.
“Titan është një zhytës krejtësisht i ndryshëm në det të thellë në krahasim me ato të përdorura në kërkime,” tha Dr Roterman.
“Nëse ky dizajn me materiale të përbëra përfaqëson apo jo një dobësi strukturore, do të ishte që inxhinierët ta përcaktojnë,” shtoi ajo.
Në dokumentet e gjykatës, Lochridge tha gjithashtu se i kishte kërkuar OceanGate që të kontrollonte dhe certifikonte nëndetësen.
Abonentët mund të certifikohen ose “klasohen” nga organizatat detare – për shembull nga Byroja Amerikane e Transportit (ABS) ose DNV (një organizatë globale akreditimi me bazë në Norvegji) ose Lloyds of London.
Kjo në thelb do të thotë që automjeti duhet të përmbushë disa standarde në aspekte duke përfshirë stabilitetin, forcën, sigurinë dhe performancën.
Procesi përfshin rishikimin e projektimit dhe ndërtimit, vlerësimin e testimit dhe provave që do të certifikohen. Dhe pasi nën është në shërbim, duhet të kontrollohet periodikisht për t’u siguruar që i plotëson ende këto kritere.
Por certifikimi i abonentëve nuk është i detyrueshëm.
Titan kurrë nuk u certifikua ose u klasifikua – pasi kompania shkroi një postim në blog në lidhje me të në 2019.
Ai tha se mënyra se si ishte projektuar Titan binte jashtë sistemit të pranuar – por “nuk do të thotë që OceanGate përmbush standardet aty ku ato zbatohen”.
Ai shtoi se agjencitë e klasifikimit “ngadalësuan inovacionin… sjellja e një entiteti të jashtëm në shpejtësi për çdo risi përpara se të vihet në testimin e botës reale është një mallkim për inovacionin e shpejtë”.
Një reporter i CBS, i cili shkoi në Titan në vitin 2022, citoi një dorëheqje të nënshkruar nga njerëzit përpara se të hipnin, duke thënë se ishte “një anije eksperimentale zhytëse që nuk është miratuar ose certifikuar nga asnjë organ rregullator që mund të rezultojë në lëndime fizike, trauma emocionale ose vdekje”.
Çdo nëndetëse që zhytet mbi 4000 m është një automjet i vetëm – jo diçka e prodhuar në masë – dhe kërkon risi dhe dizajn të ri për të mbijetuar në këto thellësi.
Por kjo nuk do të thotë se kjo bie jashtë sistemit të klasave.
Merrni për shembull nën-in e quajtur Faktori Kufizues. Kjo anije, e projektuar nga nëndetëset Triton, ka udhëtuar vazhdimisht në vendet më të thella në oqean – duke kryer shumë zhytje në fund të Hendekut Mariana, e cila shtrihet 11 km poshtë.
Është një anije vërtet unike dhe e avancuar – por ekipi që qëndron pas saj bashkëpunoi me agjencinë e klasifikimit DNV nga dizajni, deri te ndërtimi dhe testimi. Dhe Faktori Kufizues është plotësisht i certifikuar për të zhytur vazhdimisht – dhe në mënyrë të sigurt – në çdo thellësi në oqean.
Një ish-punonjës i OceanGate – kompania që operon zhytësin e zhdukur Titan – paralajmëroi për probleme të mundshme të sigurisë me anijen që në vitin 2018.
Dokumentet e gjykatës amerikane tregojnë se David Lochridge, Drejtori i Operacioneve Detare të kompanisë, kishte ngritur shqetësime në një raport inspektimi.
Sipas dokumenteve, raporti “identifikoi çështje të shumta që përbënin shqetësime serioze për sigurinë”, duke përfshirë mënyrën se si ishte testuar trupi.
Zoti Lochridge “theksoi rrezikun e mundshëm për pasagjerët e Titanit pasi zhytësi arriti në thellësi ekstreme”. Ai tha se paralajmërimet e tij u injoruan dhe thirri një takim me bosët e OceanGate, por u pushua nga puna, sipas dokumenteve.
Kompania e paditi atë për zbulimin e informacionit konfidencial dhe ai e kundërshtoi për shkarkim të padrejtë nga puna. Padia u zgjidh më vonë, por ne nuk i dimë detajet e zgjidhjes.
BBC u përpoq të kontaktonte zotin Lochridge por ai nuk po komentonte.
Më vete, një letër dërguar OceanGate nga Shoqëria e Teknologjisë Detare (MTS) në mars 2018 dhe e marrë nga New York Times, thoshte se “qasja aktuale ‘eksperimentale’ e miratuar nga OceanGate… mund të rezultojë në rezultate negative (nga të vogla në katastrofike )”.
Një zëdhënës i OceanGate nuk pranoi të komentojë mbi çështjet e sigurisë të ngritura nga z. Lochridge dhe MTS.
Nëndetësja Titan, e përshkruar si “eksperimentale” nga kompania, u ndërtua nga një material i pazakontë për një anije në det të thellë.
Trupi i saj – që rrethon pjesën e zbrazët ku ulen pasagjerët – ishte bërë nga fibra karboni, me pllaka titani dhe një dritare të vogël në njërin skaj.
“Në mënyrë tipike, pjesa e strehimit të zhytësve në det të thellë të njerëzve është një sferë titani rreth 2 metra në diametër,” tha Dr Nicolai Roterdam, pedagog i biologjisë detare në Universitetin e Portsmouth.
Për t’i bërë ballë presioneve të mëdha të thellësive, ju nevojiten materiale super të forta, për t’i rezistuar peshës së ujit mbi atë që ju shtyp.
Fibra e karbonit është më e lirë se titani ose çeliku dhe është jashtëzakonisht e fortë, por është kryesisht e paprovuar për anijet në det të thellë si Titan.
Në një intervistë me Oceanographic vitin e kaluar, CEO i OceanGate Rush Stockton tha: “Fibra karboni përdoret me sukses në jahte dhe në aviacion, por nuk është përdorur në zhytës me ekuipazh”.
Në dokumentet e gjykatës, z. Lochridge pretendoi se trupi nuk ishte testuar siç duhet – ku është vendosur nën presione ekstreme dhe analizuar për të kërkuar probleme të mundshme.
Ai pretendoi se provat në një model në shkallë më të vogël të nëns kishin zbuluar të meta në karbonin nën testimin e presionit.
- Lochridge ngriti gjithashtu çështjen e pamjes së xhamit të Titanit. Ai pretendoi se kompania që bëri materialin do të certifikonte vetëm përdorimin e tij deri në 1,300 m.
Një deklaratë e dhjetorit 2018 nga OceanGate tha se Titan kishte përfunduar një zhytje prej 4,000 metrash, e cila “vleftëson plotësisht inxhinierinë inovative të OceanGate dhe ndërtimin e fibrës së karbonit dhe trupit të Titanit”.
Në një intervistë të vitit 2020 me GeekWire, zoti Rush tha se u kryen teste të cilat zbuluan se byku i Titanit “tregonte shenja të lodhjes ciklike”.
Në një dosje gjyqësore të majit 2021, kompania tha se Titan kishte pësuar më shumë se 50 zhytje provë, duke përfshirë në thellësinë ekuivalente të Titanikut, në ujërat e thella jashtë Bahamas dhe në një dhomë presioni.
Forma e “Titan” është gjithashtu e pazakontë.
Trupi i një nën-zhytjeje të thellë është zakonisht sferik, që do të thotë se merr një sasi të barabartë presioni në çdo pikë, por byka e Titanit është në formë tubi, kështu që presioni nuk do të shpërndahet në mënyrë të barabartë.
“Titan është një zhytës krejtësisht i ndryshëm në det të thellë në krahasim me ato të përdorura në kërkime,” tha Dr Roterman.
“Nëse ky dizajn me materiale të përbëra përfaqëson apo jo një dobësi strukturore, do të ishte që inxhinierët ta përcaktojnë,” shtoi ajo.
Në dokumentet e gjykatës, Lochridge tha gjithashtu se i kishte kërkuar OceanGate që të kontrollonte dhe certifikonte nëndetësen.
Abonentët mund të certifikohen ose “klasohen” nga organizatat detare – për shembull nga Byroja Amerikane e Transportit (ABS) ose DNV (një organizatë globale akreditimi me bazë në Norvegji) ose Lloyds of London.
Kjo në thelb do të thotë që automjeti duhet të përmbushë disa standarde në aspekte duke përfshirë stabilitetin, forcën, sigurinë dhe performancën.
Procesi përfshin rishikimin e projektimit dhe ndërtimit, vlerësimin e testimit dhe provave që do të certifikohen. Dhe pasi nën është në shërbim, duhet të kontrollohet periodikisht për t’u siguruar që i plotëson ende këto kritere.
Por certifikimi i abonentëve nuk është i detyrueshëm.
Titan kurrë nuk u certifikua ose u klasifikua – pasi kompania shkroi një postim në blog në lidhje me të në 2019.
Ai tha se mënyra se si ishte projektuar Titan binte jashtë sistemit të pranuar – por “nuk do të thotë që OceanGate përmbush standardet aty ku ato zbatohen”.
Ai shtoi se agjencitë e klasifikimit “ngadalësuan inovacionin… sjellja e një entiteti të jashtëm në shpejtësi për çdo risi përpara se të vihet në testimin e botës reale është një mallkim për inovacionin e shpejtë”.
Një reporter i CBS, i cili shkoi në Titan në vitin 2022, citoi një dorëheqje të nënshkruar nga njerëzit përpara se të hipnin, duke thënë se ishte “një anije eksperimentale zhytëse që nuk është miratuar ose certifikuar nga asnjë organ rregullator që mund të rezultojë në lëndime fizike, trauma emocionale ose vdekje”.
Çdo nëndetëse që zhytet mbi 4000 m është një automjet i vetëm – jo diçka e prodhuar në masë – dhe kërkon risi dhe dizajn të ri për të mbijetuar në këto thellësi.
Por kjo nuk do të thotë se kjo bie jashtë sistemit të klasave.
Merrni për shembull nën-in e quajtur Faktori Kufizues. Kjo anije, e projektuar nga nëndetëset Triton, ka udhëtuar vazhdimisht në vendet më të thella në oqean – duke kryer shumë zhytje në fund të Hendekut Mariana, e cila shtrihet 11 km poshtë.
Është një anije vërtet unike dhe e avancuar – por ekipi që qëndron pas saj bashkëpunoi me agjencinë e klasifikimit DNV nga dizajni, deri te ndërtimi dhe testimi. Dhe Faktori Kufizues është plotësisht i certifikuar për të zhytur vazhdimisht – dhe në mënyrë të sigurt – në çdo thellësi në oqean.
