Nga Fjolla Spanca
Në çdo përvjetor t’Shtetit, tej gënjeshtrave dhe fjalëve bosh për pseudo-komandantet dhe Lirinë e munguar, zemra më rreh fortë për GRATË e këtij vendi!
Për GRATË që nuk rreshtën së faluni jetë e Dashni … Liria a Pavarësia (qysh kanë qejf me i thanë ca – ca) s’kish me pasë asnji grimcë bukurie pa namazbezat e bardhë qendisun nepër zemrat e gjysheve tona, të cilat për asnji moment nuk e braktisën Kosovën … gjysheve që me duart e tyne hanë’ gatuanin ditnat për burrat që rrinin maleve prej frigës e banin roje odave t’braktisuna …
Kosova asht e gjysheve që kurre s’kanë dijtë me u ligështue para armiqve … atyne që me krahnor i kanë ruejt votrat e veta … Kosova asht e nanave që me trupin e tyne e kanë mbulue çdo pllambë të Tokës e lutjet e së cilave s’janë kthy kurrë pa sihariqe gzimi … Kosova asht e grave që s’kanë dijtë as shkrim – lexim por me andrra e kanë arnue Republikën e Shpresave t’pavyshkuna … ky Vend asht i grave që i kanë knue djepit, prrallat e Dashnisë së Paqtë!
Kosova asht e grave që na kanë dhanë tamel për me u ba njerëz ma t’mirë … e grave që kanë dijtë me fal edhe atëherë kur krahët ju kanë thye … Kosova asht e grave që e kanë ngjye loçkën e zemrës me dhimtë e gzim’ me dituni e punë!
Kosova asht e grave; që me dinjitet i kanë përmbysun muret e terrta të paditunisë dhe pafuqisë! Atyne grave që me buzëqeshje i kanë praptue kafazet e thuruna me mëri e zullum!
Kosova asht Dashni! Dashni e derdhun n’rende flije e n’turr uratash pranvere! Kosova asht konaku i Amaneteve; kron’ piskamash t’heshtuna. Kosova asht bahçja e evladit t’sapo sjellun prej nanës!
edhe pak Kosovë’ veç edhe pak prit … prit derisa gratë t’i kthehen Vetes e ta gjejnë zanin; melodinë e jetës … t’i kthehen urtnise e Dashnisë … t’i kthehen xhanit t’kulluem … e atëherë, kena me festu bashkë! me ASHK!
