Nga Klodian Tomorri
Stela Dervishi është një vajzë vetëm 7 vjeç nga Lekaj e Lushnjes. Për shkak të një sëmundje në rrugët e frymëmarrjes ajo nuk mund të marrë frymë si tërë fëmijët e tjerë dhe ka nevojë që disa herë në ditë të përdorë një aparat të posaçëm, i cili funksion me energji elektrike. Por, prej nje jave shteti ia ka prerë dritat familjes së Stelës, ngaqë prindërit e saj janë të varfër dhe nuk kanë para të paguajnë faturën e energjisë. Praktikisht ky është dënim me vdekje dhe ekzekutori është qeveria.
Shërbimi shtetëror social, institucioni që administron ndihmën shtetërore për shtresat në nevojë është shndërruar në një makineri e pamëshirshme shfarosjeje, që operon me metoda naziste. Familja e Stelës jeton në skamje deri në pikën që nuk mund të paguajë energjinë për aparatin që mban në jetë fëmijën e saj. Por, as kjo nuk ka mjaftuar që shërbimi social t’ia miratojë ndihmën ekonomike duke u kthyer në një gjykatë që vendos se kush jeton dhe kush jo. Biznes nazistësh.
Në vjeshtën e vitit 1939 Hitleri nisi një program sekret të quajtur “Aktion T4”, i cili autorizonte mjekët gjermanë të vrisnin fëmijët që nuk konsideroheshin si të shëndetshëm fizikisht apo mendërisht. Përmes programit u vranë mbi 275 mijë fëmijë me eutanazi të sforcuar.
Seleksionimi i fëmijëve bëhej përmes një programi të avancuar shkencor të ngritur nga Karl Brandti. Njësoj si sistemi i pikëzimit që përdor shërbimi ynë social për të përcaktuar se kush merr ndihmë ekonomike dhe kush duhet të vdesë.
