Krahasime mes ushtrisë ruse dhe ukrainase po bëhen gjithnjë e më shumë kohët e fundit. Në letër, forcat e armatosura të Rusisë kanë mijëra trupa, armë dhe automjete, me një buxhet ushtarak marramendës në favor të saj. Në terren, historia është tjetër shkruan CNN, ku Rusia ka hapur rezistencë të ashpër nga ushtria e Ukrainës.
Në dy javët e para të pushtimit, thirrja e Presidentit Ukrainës, Volodymyr Zelensky për vullnetarë të huaj për të forcuar mbrojtjen e vendit të tij bëri që më shumë se 20 mijë njerëz nga 52 vende të shkonin e të bashkoheshin me ta.
Fluksi i luftëtarëve të huaj në Ukrainë është pritur me simpati nga shumë shtete perëndimore, ku qytetarët dhe madje edhe liderët politikë, kanë shprehur mbështetje për ata që luftojnë pushtimin rus.
Për të mos u zgjatur, Presidenti Vladimir Putin javën e kaluar bëri thirrje gjithashtu për përforcime të huaja, shumë nga aplikantët thuhet se vijnë nga Lindja e Mesme dhe Afrika , ku Rusia ka investuar në forcimin e qeverive dhe aktorëve ushtarakë, të cilët tani janë në gjendje të paguajnë.
Rusia ka kërkuar favore nga Siria, një aleat i saj, ku trupat e Putinit mbështetën forcat qeveritare në luftën e gjatë civile të vendit, duke pretenduar se rreth 16,000 vullnetarë janë gati të luftojnë në anën e tyre.
Dhe në Afrikë, Rusia ka kërkuar të kultivojë mbështetje në vende si Republika e Afrikës Qendrore, ku këshilltarët rusë dhe kontraktorët privatë ushtarakë kanë forcuar autoritetin e qeverisë në Bangui.
Shtetet afrikane janë ndarë për shkak të pushtimit të Rusisë. Gjatë një votimi historik në fillim të këtij muaji për Ukrainën në Asamblenë e Përgjithshme të Kombeve të Bashkuara, 24 vende afrikane u përmbajtën nga dënimi i pushtimit të Rusisë; 16 abstenuan, shtatë nuk votuan fare dhe një votoi kundër.
Të tjerë shohin në Rusi një aleat anti-perëndimor dhe në rastin e Republikës së Afrikës Qendrore, për shembull, një aleat që parandaloi një sulm rebel.
Është e dukshme që vendet ku Grupi Wagner ka qenë aktiv duke përfshirë Mozambikun, Republikën Qendrore të Afrikës, Malin abstenuan të gjitha nga votimi kundër Rusisë në OKB. Për disa, luftimet në Rusi do të ofrojnë një mundësi për të sfiduar epokën post-koloniale të dominuar nga Perëndimi; për të tjerët do të sigurojë të ardhura të vlefshme dhe mundësi luftimi.
Megjithatë, përvoja e Libisë ka treguar se kthimi i luftëtarëve me përvojë ushtarake ka nxitur destabilitet dhe dhunë në rajon.
Për më shumë se një dekadë, Rusia e ka mbrojtur Sirinë në Këshillin e Sigurimit dhe e ka mbushur atë me armë, personel dhe mbështetje operacionale. Mbështetja e gjatë e Rusisë për presidentin sirian Bashar al-Assad i lejoi atij një terren brutal testimi për armët, taktikat dhe rekrutimin.
Në këmbim, në ditën e parë të pushtimit, Putin thuhet se telefonoi Asadin, i cili i tha atij se, “kombet perëndimore mbajnë përgjegjësi për kaosin dhe gjakderdhjen”. Nuk është për t’u habitur që vullnetarë sirianë po rekrutohen tani, me vlerësimet e SHBA që tregojnë se përvoja e tyre në luftimet urbane do të jetë me vlerë të veçantë për Rusinë pasi ajo rigrupohet për më shumë sulme në qytetet e Ukrainës.
Gjatë dekadës së fundit, termi luftëtarë të huaj ka krijuar imazhe të një lufte tjetër në Lindjen e Mesme, ku afro 40,000 njerëz udhëtuan për në Siri dhe Irak. Kundërshtari për shumë ishte një diktator brutal; megjithatë aleati ishte një grup terrorist transnacional i emëruar nga OKB.
Kjo nuk është ajo luftë. Pushtimi rus i Ukrainës ka nxitur krijimin e një Legjioni të Huaj ukrainas, nën kontrollin e qeverisë. Interesi perëndimor ka të ngjarë të mbetet i lartë në mbështetjen e forcave ukrainase në mbrojtjen e pushtimit dhe pushtimit. Deklaratat nga vullnetarët kanë treguar në masë të madhe interesin për të forcuar një qeveri sovrane demokratike përballë agresionit të paprovokuar.
Por nëse lufta aktuale shndërrohet në një kryengritje afatgjatë, skena për luftëtarët dhe mbështetësit e huaj mund të ndryshojë, me disa mprehje të pikëpamjeve ideologjike ose politike ose duke favorizuar narrativat ekstremiste.
