Nga Çika e Nanës*
Kush asht rritun me gjyshen ngat, i ka provue tana erëzat e Parajsës! Kush i ka pasë dajtë “shpi t’madhe” – e ka provue qysh herët amëlsinë e krejt dynjasë!
Sot e qyshkur e majë veten men’ e bujtuna te dajtë ka qenë e ka metun gzimi ma i paqtë i shpirtit fëminor … e bujtuna te dajtë asht pjesa më e çiltër e ma e plotë e prrallave t’lanuna përgjysëm prej luftës…
Unë edhe tash i di përmensh ngjyrat e shilteve t’nanës; e njohë bukur mirë aromën e jastëkut t’saj; e di qysh i rujke batanijet n’dollapin e drunit që baci ja kish pasë marue me qejf t’madh … nana thotë se jam kanë e vogël kur kam nis me flejt me ta e s’kam shkue n’shpi për ma gatë se 3 javë… nana m’ka çikën e saj; se kam bujtë te dajte e se kam lanë kurrë vet!
Nana jem shërbet! e ka hala nji odë t’vockël ku strukena e i numrojna yllat n’hava, na 30 nipat/ mesat e saj! ?
*Fjolla Spanca
