Nga Alba Çobaj
Kështu përfundoi lidhja e mikeshës sime, dhe jo vetëm e asaj por e mjaft vajzave që më kanë rrethuar gjatë jetës. Të jesh e mirë sot, është problem. Po, po sado paradoksale duket është realisht problem.
Pse do donte një mashkull, të krijonte një lidhje stabël me një vajzë, të aftë, inteligjente, karrieriste, të shkolluar, të lexuar, që kërkon vëmendjen e duhur, që do dashuri, sinqeriet, përkushtim dhe nuk ka parësore paranë tek partneri sepse është e aftë ta fitojë vetë?
Pse një mashkull, sado i mirë e i zgjuar, do implikohej të bënte për vete një femër të tillë, që kërkon siguri, maturi, përgjegjësi nga partneri, do pranonte të dilte më të në takim e të flirtonte?
Pse një mashkull duhet t’i hynte një marrëdhënie të tillë kompromentuese që do ta rrëmbente atë në pasion e çmenduri, aq sa mund të përfundonte (larg qoftë) në martesë? Jo, një mashkull nuk mund ta bëjë këtë. Një mashkulli nuk i duhet një femër e fortë dhe e aftë po aq sa ai përkhrah.
Do ishte vetëvrasëse sepse psikologjia e meshkujve funksionon ndryshe nga “normaliteti” që femrat mendojnë.
Të jesh e aftë, e mirë, e bukur, e zgjuar, e lexuar e të tjera me rradhë, nuk të bën ty domosdoshmërisht partnere të një mashkulli po kaq të mirë.
Ata nuk shohin me lupën tonë (ose ndoshta nuk shohin fare si ne) sepse automatikisht kur janë përballë një femre të tillë, mekanizmat e tyre mbrojtës aktivizohen dhe rrjedhimisht futen në panik dhe ankth duke menduar se nuk janë të aftë dhe gati për një marrëdhënie normale.
Pse t’i futen këtij sikleti, kur mund të kenë një më të “lehtë” përkrah e të mos lodhen me biseda intelektuale, parime dinjitoze e vlera të vërteta. Ai thjesht9 nuk është gati për këtë përgjegjësi (ata zakonisht nuk janë kurrë gati) dhe ajo që e pëson në këtë mes, është sigurisht femra.
Vihet para një dileme ekzistenciale të tipit: “Çfarë problemi ka tek unë”, ndërkohë që problemi i vetëm qëndron në faktin se ajo është më e mirë seç duhet dhe kjo meshkujt i tremb.
I tremb maturia dhe forca e një femre të aftë dhe inteligjente. I tremb, sepse ata stepen të krijojnë një marrëdhënie kaq të konsoliduar dhe të shëndetshmë pasi frika e tyre është më e madhe së logjika e ndjenja. Dhe largohen.
Me bisht ndër shalë duke bërë atë që dinë të bëjnë më mirë: t’i ikin përgjegjësive. Por para se të ikin, sigurohen të pastrojnë ndërgjegjen e tyre siç pastrojnë këpucët çdo mëngjes, dhe thonë të vetmen fjali absurde dhe të shëmtuar që një femër e bukur, inteligjente dhe e zonja, s’do donte kurrë ta dëgjonte: “Problemi është se je shumë vajzë e mirë”!
Ky po, është vërtet problem, në 2017 ku mirësia dhe vlerat, janë kaq të rralla saqë njerëzit kanë frikë t’i “prekin” dhe në mënyrën më mediokre, konsiderohet si antivlerë!
