Investitorët e pasur janë nervozë. Aq nervozë sa marrin pasaporta të dyta, siç thekson për Bloomberg Michael Sonnenfeld, themeluesi dhe kryetar i Tiger 21, një rrjet global prej të paktën 1200 investitorësh me asete që arrijnë në 135 miliardë dollarë.
Siç nënvizon ai në mënyrë karakteristike, dhënia e pasaportave nga vendet e dyta ka arritur në maksimumin e të gjitha kohërave. “Ka vende në mbarë botën, si Zelanda e Re dhe Portugalia, disa ishuj të Karaibeve, me programe ku mund të aplikoni për shtetësi dhe të merrni një pasaportë,” shpjegon ai.
Sipas tij, ky trend është i lidhur me pasigurinë politike. “Paqëndrueshmëria në SHBA (në prag të zgjedhjeve presidenciale të 2024) është e ngjashme me atë që po ndodh në Izrael me qeverinë e krahut të djathtë, ku shumë izraelitë po sigurohen që të kenë pasaporta të dyta”.
“Ky nocion i brishtësisë së demokracisë i bën shumë njerëz të pyesin se sa të brishta janë strukturat e shoqërisë që ne i marrim si të mirëqena”, vijon ai në të njëjtin kontekst, duke folur për pasiguri të madhe në nivelin makroekonomik.
Në të njëjtën kohë, ai vëren se “gjërat po ecin më ngadalë, por ato janë më konfuze se kurrë, sepse ne nuk dimë të peshojmë se ku po shkon Ukraina”.
“Ajo që del më shumë në diskutime është se deri në çfarë mase rezultati në Ukrainë e inkurajon Kinën të pushtojë Tajvanin, qendrën kryesore të prodhimit të mikroprocesorëve,” shton ai.
Lidhur me investimet e anëtarëve të “Tiger 21”, Michael Sonnenfeld sqaron se 80% janë në aksione dhe pasuri të paluajtshme. Kjo është përqindja më e lartë në 15 vitet e fundit. “Ndërsa gjërat bëhen më konfuze, anëtarët po mbështeten më shumë në atë që dinë më mirë, domethënë investimet kryesore të biznesit. Bizneset dhe pronat afatgjata dhe të qëndrueshme kanë dalë dhe anëtarët kanë atë besim të qëndrueshëm.”
Sa i përket kriptomonedhave të rrezikshme, ai thotë se ato marrin një pjesë prej 1% deri në 3% të portofolit. “Anëtarët që besojnë se kanë një kuptim të qartë e kanë parë vitin e kaluar si një mundësi blerjeje. Edhe sikur të mos i dyfishonin investimet, të paktën të mos i likuidonin”.
Investitorët e pasur janë nervozë. Aq nervozë sa marrin pasaporta të dyta, siç thekson për Bloomberg Michael Sonnenfeld, themeluesi dhe kryetar i Tiger 21, një rrjet global prej të paktën 1200 investitorësh me asete që arrijnë në 135 miliardë dollarë.
Siç nënvizon ai në mënyrë karakteristike, dhënia e pasaportave nga vendet e dyta ka arritur në maksimumin e të gjitha kohërave. “Ka vende në mbarë botën, si Zelanda e Re dhe Portugalia, disa ishuj të Karaibeve, me programe ku mund të aplikoni për shtetësi dhe të merrni një pasaportë,” shpjegon ai.
Sipas tij, ky trend është i lidhur me pasigurinë politike. “Paqëndrueshmëria në SHBA (në prag të zgjedhjeve presidenciale të 2024) është e ngjashme me atë që po ndodh në Izrael me qeverinë e krahut të djathtë, ku shumë izraelitë po sigurohen që të kenë pasaporta të dyta”.
“Ky nocion i brishtësisë së demokracisë i bën shumë njerëz të pyesin se sa të brishta janë strukturat e shoqërisë që ne i marrim si të mirëqena”, vijon ai në të njëjtin kontekst, duke folur për pasiguri të madhe në nivelin makroekonomik.
Në të njëjtën kohë, ai vëren se “gjërat po ecin më ngadalë, por ato janë më konfuze se kurrë, sepse ne nuk dimë të peshojmë se ku po shkon Ukraina”.
“Ajo që del më shumë në diskutime është se deri në çfarë mase rezultati në Ukrainë e inkurajon Kinën të pushtojë Tajvanin, qendrën kryesore të prodhimit të mikroprocesorëve,” shton ai.
Lidhur me investimet e anëtarëve të “Tiger 21”, Michael Sonnenfeld sqaron se 80% janë në aksione dhe pasuri të paluajtshme. Kjo është përqindja më e lartë në 15 vitet e fundit. “Ndërsa gjërat bëhen më konfuze, anëtarët po mbështeten më shumë në atë që dinë më mirë, domethënë investimet kryesore të biznesit. Bizneset dhe pronat afatgjata dhe të qëndrueshme kanë dalë dhe anëtarët kanë atë besim të qëndrueshëm.”
Sa i përket kriptomonedhave të rrezikshme, ai thotë se ato marrin një pjesë prej 1% deri në 3% të portofolit. “Anëtarët që besojnë se kanë një kuptim të qartë e kanë parë vitin e kaluar si një mundësi blerjeje. Edhe sikur të mos i dyfishonin investimet, të paktën të mos i likuidonin”.
