Kryeministri Edi Rama ka folur sot për shqiptarët e mbetur jashtë Shqipërisë pas mbylljes së aeroporteve dhe udhëtimeve ajrore për shkak të koronavirusit.
Në një komunikim në mesditë, Rama i bën thirrje të bëjnë durim dhe tha se po bëhet copash për të mos lënë asnjë vetëm, ku premtoi se nuk do lërë gur pa lëvizur për t’i kthyer shqiptarët.
Deklarata e plotë e Ramës
Përshëndetje! Ky mesazh është për bashkëqytetarët tanë që kanë ngecur prej ditësh e javësh tashmë në pika të ndryshme të kontinentit pas mbylljes së kufijve nga lufta. Kam marrë jo pak mesazhe nga studentë, prindër, familjarë të ndarë nga kufiri i mbyllur dhe me Ministrinë për Europën dhe Punët e Jashtme dhe me ambasadat tonë kemi punuar realisht ditë e natë duke kontaktuar dhe duke listuar. Kemi zgjidhur disa raste sipas mundësive shumë të kufizuara që kemi pasur por e dimë shumë mirë, jemi të vetëdijshëm për çfarë stresi dhe peripecish rriten përditë për njerëzit tanë që kanë mbetur rrugëve të Europës.
Grupi më i madh është në Itali 650 persona, në Britaninë e Madhe 114 persona, në Kroaci 241 persona, në Zvicër 77, në Greqi 45, në Gjermani 35, në Francë 37, në Suedi 21, në Austri 19 dhe pastaj në një sërë vendesh të tjera ka nga 1, 2 deri në 10 a 12 persona. Ju nuk keni nevojë për shpjegime të kësaj situate të jashtëzakonshme sepse situata dihet nga i madh dhe i vogël. Ashtu sikundër e di fort mirë që fjala durim nuk është fjala më e mirëpritur për dikë që gdhihet dhe ngryset me një hall si ky për ditë e ditë e ditë të tëra, por durimi është një armë që duhet ta mbushim përditë me energjinë e rezistencës në këtë luftë botërore. Dua t’ju siguroj se unë dhe ne të gjithë po bëhemi copash, 14 copash përditë e përnatë që të mos lëmë asnjë prej jush vetëm. Që nga familjet e individët që kanë nevojë për ndihma imediate ushqimore, shëndetësore, lëvizje em e radhë dhe deri tek ata që nuk kthehen dot në shtëpi se kanë ngecur në vende të ndryshme të kontinentit. Shumë prej tyre kërkojnë vetëm të vijnë një orë e më parë në shtëpi dhe kanë shprehur gatishmërinë të paguajnë udhëtimin. I falënderoj për këtë sepse shoh ndërkohë plot të tjerë që rrinë mbyllur por e vrasin kohën brenda mureve duke bërë lloj-lloj komentesh të palëvdueshme nëpër rrjetet sociale me qarje për popullin me demek që po vdes për bukë, për ndihmat që po vidhen, me kërkesa absurde deri për të mos paguar drita apo me tallje e fyerje për njerëzit në uniformë apo punonjësit socialë që po sakrifikojnë duke shkuar derë më derë për të shpërndarë ndihma. Këto janë të turpshme në një kohë kaq të vështirë kur duhet durim, mirëkuptim, inkurajim dhe unitet kombëtar. Ne nuk kemi një shkop magjik, nuk jemi as një shtëpi e pasur në një lagje të varfër siç është Ballkani edhe pse me thënë të drejtën as në shtëpitë më të pasura të kontinentit nuk është se po shoh të bëhet ndonjë mrekulli e veçantë për njerëzit e kapur në këtë zinxhir hallesh befasisht. Unë nuk do lë gur pa luajtur dhe gjë pa bërë për t’iu ardhur në ndihmë të gjithëve, kjo është detyra ime dhe kjo është qeveria ime.
Por dreqi e mori, futeni mirë në kokë se jemi në luftë dhe secili duhet të shtrëngohet. Qeveria mbahet me kontribute, kontribute nga gjithsecili, sipas asaj që i takon. Pagesa detyrimesh e taksash e jo me dëshira dhe me dokrra në rrjetet sociale. Psh. ne falëm kamatëvonesat, i falëm se jemi në luftë përndryshe kurrën e kurrës unë nuk e pranoja logjikën e faljes së tyre, por ama, kjo e dobëson OSHEE-në nuk e forcon. E nëse këtë goditje mund ta mbajë për të lehtësuar gjithë njerëzit, mospagesa e rrëzon përtokë sistemin tonë elektro-energjetik duke krijuar një efekt shkatërrues zinxhir në arkën e shtetit. Kjo do të na e bënte të pamundur jo fitoren por edhe mbarimin e kësaj lufte pa përfunduar të vrasim njëri-tjetrin duke rënë në një gropë të zezë
