Nga Briken Fejzullai
Ti ishe i sinqertë; kur nën petkun e piktorit ngjyrosje pa sens mure, me të kuqe gjaku e shkarravisje k*rlliqe me okë, kinse artistikisht.
Ti ishe i sinqertë; kur rrihje për vdekje e i nxirrje rrugëve lakuriq nga shtëpia, duke ua flakur rrobat nga ballkoni, femrat të cilave u përbetoheshe se i doje.
Ti ishe i sinqertë; kur shaje me libër shtëpie këdo që të dilte përpara, në ditët e tua të zeza, pas netëve të gjata “të bardha”… përfshirë ata, të cilëve u vinte atëherë e u vjen akoma sot, llapa, erën e jashtëqitjes tënde, për sa shumë të kanë lëpirë bythën.
Ti ishe i sinqertë; kur ecje rrugëve me sëpatë në dorë, në versionin “Viking” të Takut t’Lemes.
Ti ishe i sinqertë; kur i quaje mbeturina kazani ditën për diell, sepse ajo është ç’ka mendon ti për ata, të cilët pastaj, i shëtit për qoka me avionë e u shkon me detyrim nëpër studio, sa herë të duhet të mashtrosh “sinqerisht” sy më sy, barktharët që mbajnë radhën e dixhitalbit.
Ti ishe i sinqertë; kur i gjuaje me celularë kokës ca bashkëpuntorëve të tu e kur ua quaje gratë kurva në sy ca të tjerëve, pa marrë mbrapsht atë që do kishe merituar, nëse do ishe në tavolinë me burra Shqipërie e jo me gojore partie.
Ti ishe i sinqertë; kur kërcënoje se ishte vetëm fillimi dhe gjërat akoma më “të bukura”, do t’i shihnim në vazhdim.
Ti ishe i sinqertë; kur kërkoje ta mbaje i vetëm timonin bashkë me kokën e marshit, për të qenë i sigurt që do ta çoje vendin tënd drejt greminës, pa pengesa.
Ti ishe i sinqertë; kur nuk le pëllëmbë të këtij vendi pa ua falur shokëve dhe shokëve të shokëve.
Ti ishe i sinqertë; kur i preve në besë shqiptarët, duke përdorur sheeptarët.
Ti ishe i sinqertë; kur vrave shpresën e përzure qindra mijëra bij nënash në kurbet, sërish pas 30 vjetësh.
Ti ishe i sinqertë; kur na the që e kishe vendosur personalisht, që stadiumi do bëhej me kullë, e teatri idem, me shumë kulla.
Ti ishe i sinqertë; ndërsa bëje të fortin me të dobëtin, kur çoje në burg kryefamiljarë për 30 mijë lekë të vjetra drita të papaguara, duke i parë sesi vrisnin veten, nga turpi.
Ti ishe i sinqertë; kur ua fale shtetin të fortëve… jo sepse doje, por sepse je një bythec.
Ti nuk ke shpifur kurrë, mor plak!
Ti ke qenë gjthnjë i sinqertë me veprimet e tua, ndaj të kuptoj mirë që acarohesh, nga fjala “shpifje”.
Jemi ne bolet që nuk kuptuam një mut, ose harruam që ti ke qenë gjithmonë, ky që je sot.
Një psiko-delirant pa bythë!
