Deputeti demokrat, Belind Këlliçi ka deklaruar se projektligji për portet është një nismë e qeverisë për të favorizuar klientët e saj. Gjatë fjalës së tij në Kuvend, Këlliçi u shpreh se me këtë projektligj, kërkohet që portet të jepen pa garë, pa transparencë dhe në mënyrë të privilegjuar për investitorët strategjikë.
Sipas tij, ky nuk është një ligj për zhvillim, por një ligj për favorizim dhe grabitje të pronës publike. Deputeti demokrat tha se ndërkohë që SPAK-u heton procedurat për portin e ri dhe janë ngritur shqetësime për kompani offshore, qeveria kërkon të kalojë me procedurë të përshpejtuar dhënien e porteve për klientët e saj.
Pjesë nga deklarata:
E nderuara drejtuese e seancës, kam përshtypjen se është në interes të të gjithë qytetarëve dhe të opinionit publik që, sa herë në këtë sallë shtrohen pyetje në interes të qytetarëve, në interes të pronave publike, të ligjeve që pengojnë vjedhjen e parave, fondeve publike apo trojeve publike, t’u jepet një minutë kohë apo 30 sekonda më shumë deputetëve që i shtrojnë këto pyetje. Sepse rrallëherë, në këto tetë apo nëntë muaj të kësaj legjislature të re, kemi dëgjuar të flitet për çështje me rëndësi për qytetarët shqiptarë.
Të nderuar qytetarë që na ndiqni, sot në këtë sallë të Kuvendit po kërkohet të miratohet me procedurë të përshpejtuar një ndryshim në ligjin nr. 9710, datë 10.04.2007, “Për portet turistike në Republikën e Shqipërisë”. Por pyetja që duhet të shtrojë çdo qytetar, dhe që duhet ta shtrojmë edhe ne sot, është shumë e thjeshtë: përse po nxiton kjo qeveri dhe për kë po nxiton?
Sepse për shqiptarët, asnjëherë nuk e kemi parë të nxitojë për të ulur çmimin e naftës; nuk ka nxituar për të shpëtuar fermerët nga falimentimi; nuk ka nxituar për ilaçet e pacientëve me kancer; nuk ka nxituar për të ndalur pastrimin e parave që po shkatërron në mënyrë të vazhdueshme ekonominë tonë; dhe nuk ka nxituar kurrë për të mbrojtur industrinë fason, që po mbyllet çdo ditë e më shumë.
Sigurisht, kjo qeveri nxiton gjithmonë kur vjen puna te klientët e saj strategjikë, te grupet e saj kriminale apo te klientët e preferuar. Sot, me këtë projektligj, kërkohet që portet, një pasuri strategjike kombëtare, të jepen: së pari, pa garë; së dyti, pa transparencë; dhe së treti, në mënyrë të privilegjuar për të ashtuquajturit investitorë strategjikë. Pra, le ta themi qartë: ky nuk është një ligj për zhvillim, por një ligj për favorizim dhe grabitje të pronës publike.
Të nderuar qytetarë, portet nuk janë thjesht marina turistike. Ato janë infrastrukturë strategjike, pasuri publike dhe element thelbësor i sigurisë kombëtare të një shteti. Dhënia e tyre pa konkurrencë reale dhe pa standarde të barabarta cenon drejtpërdrejt interesin publik, por edhe marrëdhëniet tona me partnerët europianë dhe partnerët strategjikë.
Dhe këtu qëndron problemi më i madh: ky projektligj bie ndesh me vetë rrugën e integrimit europian të Shqipërisë. Sepse cenon parimin e konkurrencës së lirë, krijon dyshime për ndihmë shtetërore selektive dhe dobëson transparencën në përdorimin e aseteve publike. Këto nuk janë detaje teknike, por thelbi i acquis të Bashkimit Europian.
Në një kohë kur Shqipëria negocion kapitujt e integrimit, dhe kur Bashkimi Europian ka ngritur shqetësime për çështje të rëndësishme, ky ligj dërgon një mesazh të rrezikshëm: që rregullat mund të anashkalohen për klientë të caktuar të qeverisë. Integrimi nuk bëhet me fjalë, por me standarde – dhe këtu standardet po shkelen.
Kjo nuk është hera e parë. E kemi parë këtë model te Porti i Durrësit dhe në afera të tjera, ku pasuria publike është kthyer në interes privat. Rezultati? Humbje miliardash për shtetin, kosto për qytetarët dhe dobësim i pozicionit tonë ekonomik në rajon.
Më konkretisht, shqiptarëve u është grabitur Porti i Limionit, një aferë nën hetim nga SPAK-u. U është grabitur Porti i Durrësit, për t’u zëvendësuar me projekte ndërtimi, duke sjellë humbje të mëdha ekonomike dhe kosto të reja për buxhetin e shtetit.
Sot, ndërkohë që SPAK-u heton procedurat për portin e ri dhe janë ngritur shqetësime për kompani offshore, kjo qeveri kërkon të kalojë me procedurë të përshpejtuar dhënien e porteve për klientët e saj.
Pra, në vend që të reflektojë, qeveria kërkon ta institucionalizojë këtë model: një model ku shteti nuk është më arbitër, por palë; ku ligji nuk është për të gjithë, por për disa; dhe ku pasuria publike trajtohet si pronë private.
Të dashur qytetarë shqiptarë, kjo nuk është reformë, por një kapje e plotë e shtetit. Nëse ky ligj miratohet, nuk po ndërtojmë marina turistike, por po krijojmë një precedent të rrezikshëm për kapjen e çdo aseti publik në të ardhmen.
