Kryeministri Edi Rama e nisi fjalën e tij në Kuvend duke iu përgjigjur akuzave të opozitës me një dozë të lartë sarkazme.
Ai foli për ftesën që ka marrë për t’u bërë pjesë e një organizmi të ri ndërkombëtar, të cilin e quajti ‘Bordi i Paqes’, një referencë e qartë ndaj zhvillimeve të fundit me administratën amerikane.
Rama u tall me narrativën e opozitës, e cila sipas tij, kishte bindur mbështetësit se Kryeministri do të thirrej nga prokuroria federale amerikane.
Ai e cilësoi këtë si një fitore imagjinare të ‘humbësve kronikë’, duke theksuar se ndërsa ata prisnin prangosjen e tij ose rrëmbimin nga ushtria amerikane si ‘Maduro’, ai po shkonte për të rritur profilin ndërkombëtar të Shqipërisë.
Rama nuk i kurseu as krahasimet letrare, duke i quajtur protestuesit e opozitës si ‘qindra Romeo të dëshpëruar për një Xhulietë të vetme’.
Fjala e Ramës:
“Kur bota është trazuar keq dhe paqja është vënë nën një presion të paparë nga të katër anët, Shqipëria e çmuar ndërkombëtarisht prej disa vitesh, ftohet nga personalisht Presidenti i Shteteve të Bashkuara për t’u bërë anëtar themelues i një organizmi të ri ndërkombëtar të krijuar prej tij me emrin, kuptimplotë, Bordi i Paqes.
Ky është një nder i veçantë.
Dhe kjo është një tjetër mundësi për të dhënë kontribut për paqen.
Jo se ne jemi të mëdhenj, apo se pa ne nuk zgjidhen dot konfliktet në zona të tjera të botës.
Por sepse na jepet mundësia të vazhdojmë të rritemi si shtet, duke zgjeruar dijen dhe forcuar vetëdijen tonë si zëdhënës dhe si punëtorë të paqes, siç edhe njihemi botërisht, si vend dhe si popull, për atë që duam të jemi në këtë botë, ku kur nuk je në tryezë, je në menu.
Tani, më e mira do të kishte qenë që këtu sot, për një herë të vetme, të pushonte avazi i të gjitha herëve, edhe pse kjo e sotmja është një herë e ndryshme nga shumë herë për këtë vend dhe për këtë Kuvend. Po si duket, humbësit kronikë nuk duan ta humbasin as këtë rast, për të bërë të vetmen gjë që dinë të bëjnë më mirë se kushdo tjetër në botë: të humbin.
Të humbin përsëri rastin, duke vazhduar t’i bindin shqiptarët se nuk vlejnë për asgjë tjetër përveçse për të përfaqësuar dhe mishëruar humbjen në të gjitha format dhe në të gjitha dimensionet e saj.
Dhe është e vërtetë për t’u ardhur keq. Po të mendosh se sot në fakt, ju kishit mundësinë të deklaronit fitore. Fitoren tuaj më domethënëse.
Sepse në fakt, si gjithmonë, ju prapë fituat. Ju fituat sepse për muaj me radhë thatë që Amerika do më bënte mua gjyqin, e dhuruar prej jush, për t’ju kthyer ju në ato karrige ku nuk do ktheheni kurrë, po s’do lëvizni as nga poshtë karriges ku qëndrojnë hijerënda të ndënjurat e stërgjyshit tuaj.
Ju fituat, sepse e paralajmëruat popullin që mua do më thërrisnin në Amerikë, në datën 20 janar, po ky ishte lapsus, për t’u paraqitur në prokurorinë federale.
Madje ju e vulosët fitoren kur festuat kërrimin me forcë të Maduros nga shtëpia e tij në Karakas dhe iu thatë shqiptarëve se ajo ishte vetëm një provë gjenerale e ushtrisë amerikane për rrëmbimin e Ramaduros nga ajo zyra në Kryeministri që e keni fiksim 12 vjet dhe mblidheni si qindra Romeo të dëshpëruar për një Zhuljetë të vetme. Tani, ju mund të mendoni se unë po tallem. Mund të tallen këtë me ju. Unë me ju nuk tallem.”
