Nga Vasfije Krasniqi
Dhembja jonë shkon përtej asaj që ne e vlerësojmë kombëtare-nacionale primitive apo civilizuese, tek e fundit dhembja nuk i njeh këto emërtime, ajo shkaktohet nga dikush mbi dikend, së paku me qëllimin e shfryerjes së epsheve shtazarake e barbare e pastaj të tjera me radhë…
Korça ime, derisa në Kosovë forcat serbe po kryenin spastrim etnik, duke e përcjellur forma të ndryshme të kryerjes së krimeve, ishte pikërisht Goran Bregoviç, i cili nuk bënte thirrje që të ndalej gjenocidi, por që të ndaleshin sulmet e NATO-s e pastaj ata (serbët) të mos ndalonin ndoshta deri tek Korça juaj-ime, sepse kështu kishte ndodhur në të kaluarën, por që ne nuk e kemi harruar, jo pse unë-ne e përjetuam tani, por ata u kujdesën që ne të mos e harronim kurrë.
Korça ime, çdo gjë ndoshta edhe mund të kompenzohet, thuhet se edhe jeta rilind bashkë me kohën, por NDERI që humbet kurrë nuk të kthehet, nder me të tillët nuk ka.
Bota demokratike nuk pranon njerëz me bindje të tilla, së paku ju mos e bëni nga dëshira, sepse mjaft jemi duke bërë ne për paqen.
