Donald Trump tha të shtunën se do të lejonte kompanitë amerikane të naftës të shkonin në Venezuelë për të shfrytëzuar rezervat e saj të papërpunuara, duke shtuar se embargoja e SHBA-së ndaj naftës së vendit mbetet në fuqi pas operacionit ushtarak kundër Presidentit Nicolas Maduro.
“Kompanitë tona shumë të mëdha amerikane të naftës, më të rëndësishmet në botë, do të shkojnë atje, do të shpenzojnë miliarda dollarë, do të riparojnë infrastrukturën që është dëmtuar rëndë (…) dhe do të fillojnë të gjenerojnë të ardhura për vendin”, tha presidenti amerikan gjatë një konference për shtyp në Florida. “Embargoja ndaj të gjithë naftës venezueliane mbetet në fuqi të plotë”, theksoi ai gjithashtu.
Shtetet e Bashkuara kryen një seri sulmesh ajrore në Venezuelë nga nata e së premtes deri të shtunën, duke kapur dhe transferuar Presidentin Nicolas Maduro në tokën amerikane.
Donald Trump e akuzon atë si kreun e një rrjeti të gjerë trafikimi droge, gjë që ky burrë e mohon, duke akuzuar Shtetet e Bashkuara se duan ta rrëzojnë atë me qëllim që të sekuestrojnë naftën e Venezuelës .
Sipas Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë , rezervat nëntokësore të Venezuelës u vlerësuan në 303 miliardë fuçi në vitin 2023 , ose rreth 17% të rezervave globale.
Uashingtoni ka vendosur sanksione ekonomike ndaj Venezuelës që nga viti 2017 dhe, në janar 2019 , gjatë mandatit të parë të Donald Trump, vendosi një embargo nafte që synonte të shkaktonte mbytje ekonomike në vend, i cili varet nga eksportet e tij të naftës.
Në fillim të mandatit të tij të dytë në vitin 2025, Donald Trump i dha fund licencave të naftës që lejonin kompanitë shumëkombëshe të naftës dhe gazit të operonin në Venezuelë pavarësisht sanksioneve. Vetëm kompania amerikane Chevron u përjashtua, por nuk lejohet më të paguajë para qeverisë. Në një partneritet me kompaninë shtetërore të naftës PDVSA të Venezuelës , ajo operon katër fusha nafte në vend.
Me pak më pak se një milion fuçi në ditë, sipas OPEC-ut, Venezuela është larg të qenit ndër prodhuesit më të mëdhenj të naftës në botë. Vitet e keqmenaxhimit dhe korrupsionit e kanë ulur këtë shifër nga një kulm prej më shumë se tre milionësh në fillim të viteve 2000. Për shkak të embargos amerikane, Karakasi është i detyruar ta shesë këtë naftë në tregun e zi me një zbritje të madhe, kryesisht në Azi. Përveç kësaj, Uashingtoni ka vendosur një “bllokadë të plotë” mbi “cisternat e sanksionuara” që shkojnë në ose nga Venezuela.
Nafta venezueliane është me cilësi më të ulët dhe shndërrohet në naftë ose nënprodukte të tilla si asfalti, jo benzina. Shtetet e Bashkuara kanë rafineri në Bregun e Gjirit që u ndërtuan dekada më parë posaçërisht për ta përpunuar atë.
Sipas Steven Schork, një analist në firmën konsulente Schork Group, “Shtetet e Bashkuara po ia dalin shumë mirë pa naftën venezueliane” dhe e duan atë për arsye “politike”.
