Enisa dhe Herrisoni janë përfshirë në një situatë të paprecedentë në “Për’puthen”, e cila ka degraduar në dhunë.
Gjithçka ka ndodhur gjatë një ballafaqimi 4 minutësh mes palëve, ku Enisa i ka kërkuar llogari Herrisonit për diçka që ai i kishte thënë. Dhe si përgjigje ka marrë një shprehje banale “kot për po*dhë”.
E irrituar nga situata, Enisa e ka gjuajtur konkurrentin me shuplakë dhe është larguar nga takimi, duke u shprehur se ai është ‘mashkull plehër’.
I prekur nga situata, Herrisoni në gjaknxehtësi e sipër pas shuplakës iu kthye Enisës duke thënë: “lut Zotin që nuk je mashkull sepse dija unë çfarë të bëja, të zbërtheja në vend direkt.”
Herrisoni: Ti u ndikove nga të tjetri.
Enisa: Pse e vazhdove në takim more, pse e vazhdove në takim?
Herrisoni: Pse e vazhdova? Kot për po*dhë, për qejf.
Enisa: Kot për po*dhë?
Herrisoni: Po për të shitur po*dhë.
Enisa: Të të vijë turp, mashkull ordiner.
Herrisoni: Mos mu afro ashtu se nuk të shikoj dot.
Enisa: Ik ore… Më mirë të dalë fare.
Herrisoni: Je femër për Zotin sepse të ishe mashkull e dija unë se çfarë të bëja.
Enisa: Ik ore plehër.
Herrisoni: Lut Zotin që nuk je mashkull sepse dija unë çfarë të bëja, të zbërtheja në vend direkt.
Enisa: Mashkull koti, ulu o ulu aty.
Herrisoni: Të më prekësh ti mua me dorë, po s’ka shance në botë. S’ka lindur akoma ai njeri…
Enisa: Ulu aty, ulu.
Herrisoni: Është e ulët më kupton. Ti e ulët je dhe vetë. Je femër e ulët sepse s’je gjë tjetër.
Enisa: Ti je për vete super i ulët si mashkull.
Herrisoni: Po lëre më tregon ti mua, mbaj vendin tënd atë bëj.
Enisa: Ti je dyfytyrësh. Të paktën tregove fytyrën tënde të vërtetë.
Herrisoni: Të thash edhe njëherë, lut Zotin që je mashkull… domethënë që je femër. Le që ti si mashkull je xhanëm.
Enisa: O Zot i madh.
Pas këtij momenti të tensionuar Enisa ka shpërthyer në lot, duke shpjeguar se e qëlloi me shuplakë Herrisonin në inerci e sipër pasi ishte e nxehur me të sepse e kishte thirrur ‘e përdorur’. Në kundërpërgjigje Herrisoni, ja preu shkurt duke theksuar se ‘na ka hapur barkun duke qarë çdo ditë’.
Herrisoni: Qaj, qaj, sepse e ke bërë kështu ti, javë për javë qaj. Qaj, jepi qaj.
Enisa: Herrison, mbylle gojën.
Megi: Herrison të lutem…
Herrisoni: Po lëre se na ka hapur barkun duke qarë.
Megi: Enisa çfarë të lëndoi?
Enisa: Unë këtu kuptova se për ju është normale të preket një femër, por mashkulli nuk duhet të preket në asnjëlloj mënyre sepse ‘oboboo, jemi meshkuj neve’.
Megi: Enisa çfarë të tha që të lëndoi?
Enisa: E përdorur. Nuk humba unë, humbi ai.
Enisa dhe Herrisoni janë përfshirë në një situatë të paprecedentë në “Për’puthen”, e cila ka degraduar në dhunë.
Gjithçka ka ndodhur gjatë një ballafaqimi 4 minutësh mes palëve, ku Enisa i ka kërkuar llogari Herrisonit për diçka që ai i kishte thënë. Dhe si përgjigje ka marrë një shprehje banale “kot për po*dhë”.
E irrituar nga situata, Enisa e ka gjuajtur konkurrentin me shuplakë dhe është larguar nga takimi, duke u shprehur se ai është ‘mashkull plehër’.
I prekur nga situata, Herrisoni në gjaknxehtësi e sipër pas shuplakës iu kthye Enisës duke thënë: “lut Zotin që nuk je mashkull sepse dija unë çfarë të bëja, të zbërtheja në vend direkt.”
Herrisoni: Ti u ndikove nga të tjetri.
Enisa: Pse e vazhdove në takim more, pse e vazhdove në takim?
Herrisoni: Pse e vazhdova? Kot për po*dhë, për qejf.
Enisa: Kot për po*dhë?
Herrisoni: Po për të shitur po*dhë.
Enisa: Të të vijë turp, mashkull ordiner.
Herrisoni: Mos mu afro ashtu se nuk të shikoj dot.
Enisa: Ik ore… Më mirë të dalë fare.
Herrisoni: Je femër për Zotin sepse të ishe mashkull e dija unë se çfarë të bëja.
Enisa: Ik ore plehër.
Herrisoni: Lut Zotin që nuk je mashkull sepse dija unë çfarë të bëja, të zbërtheja në vend direkt.
Enisa: Mashkull koti, ulu o ulu aty.
Herrisoni: Të më prekësh ti mua me dorë, po s’ka shance në botë. S’ka lindur akoma ai njeri…
Enisa: Ulu aty, ulu.
Herrisoni: Është e ulët më kupton. Ti e ulët je dhe vetë. Je femër e ulët sepse s’je gjë tjetër.
Enisa: Ti je për vete super i ulët si mashkull.
Herrisoni: Po lëre më tregon ti mua, mbaj vendin tënd atë bëj.
Enisa: Ti je dyfytyrësh. Të paktën tregove fytyrën tënde të vërtetë.
Herrisoni: Të thash edhe njëherë, lut Zotin që je mashkull… domethënë që je femër. Le që ti si mashkull je xhanëm.
Enisa: O Zot i madh.
Pas këtij momenti të tensionuar Enisa ka shpërthyer në lot, duke shpjeguar se e qëlloi me shuplakë Herrisonin në inerci e sipër pasi ishte e nxehur me të sepse e kishte thirrur ‘e përdorur’. Në kundërpërgjigje Herrisoni, ja preu shkurt duke theksuar se ‘na ka hapur barkun duke qarë çdo ditë’.
Herrisoni: Qaj, qaj, sepse e ke bërë kështu ti, javë për javë qaj. Qaj, jepi qaj.
Enisa: Herrison, mbylle gojën.
Megi: Herrison të lutem…
Herrisoni: Po lëre se na ka hapur barkun duke qarë.
Megi: Enisa çfarë të lëndoi?
Enisa: Unë këtu kuptova se për ju është normale të preket një femër, por mashkulli nuk duhet të preket në asnjëlloj mënyre sepse ‘oboboo, jemi meshkuj neve’.
Megi: Enisa çfarë të tha që të lëndoi?
Enisa: E përdorur. Nuk humba unë, humbi ai.
