Ndeshja çerekfinale e Kupa e Shqipërisë mes AF Elbasani dhe Partizani në “Elbasan Arena” nuk prodhoi vetëm një rezultat minimal 0-1 në favor të miqve, por edhe një stuhi polemikash që rikthen në qendër të debatit integritetin e arbitrimit në futbollin shqiptar.
Dueli ishte i balancuar dhe me raste për të dyja skuadrat, por u desh fundi i takimit që të vendosej gjithçka. Një ndërhyrje e mbrojtësit Klevis Kasa ndaj Skukës, e nisur jashtë zonës dhe e përfunduar brenda saj, u interpretua nga arbitri si penallti për Partizanin. Vendimi ndezi protesta të menjëhershme nga vendasit, duke sjellë kartonë të kuq për Kasën dhe trajnerin Ivan Gvozdenovic.
Nga pika e bardhë, Xhuliano Skuka shënoi golin e fitores, duke i dhënë avantazh Partizanit për ndeshjen e kthimit më 4 mars. Por rezultati mbeti në hije përballë debatit: a ishte vërtet penallti, apo një interpretim i gabuar që dëmtoi Elbasanin?
Reagimi i klubit verdheblu nuk ishte i izoluar. Sipas tyre, që nga fillimi i vitit, skuadra është ndëshkuar me katër penallti të diskutueshme kundër. Rasti me Partizanin vetëm sa forcon dyshimet për një standard të pabarabartë.
Edhe më shqetësues është krahasimi me një episod të ngjashëm në ndeshjen Elbasani–Dinamo. Atje, një ndërhyrje në hyrje të zonës u akordua fillimisht penallti, por pas ndërhyrjes së VAR-it u korrigjua në goditje dënimi jashtë zone dhe karton të kuq. Në rastin me Partizanin, situata ishte thuajse identike, po në hyrje të zonës së rreptësisë. Në këtë rast, arbitri kryesor jep faull dhe karton të kuq, ndërsa anësori e kthen dhe jep penallti. Ajo që mbetet e dyshimtë është fakti se nuk ndërhyn VAR-i për të saktësuar këtë rast, ndryshe nga rasti i parë, mes Elbasanit dhe Dinamos, ku në fakt në të dy rastet i dëmtuari është Elbasani.
Në të dy rastet, pala e dëmtuar rezulton Elbasani. Ky fakt ushqen perceptimin për standarde të dyfishta dhe mungesë konsistence në vendimmarrje.
Një tjetër element që ka ngritur pikëpyetje është përbërja e trupës së arbitrave. Treshja gjykuese ishte nga Tirana, ndërkohë që në fushë luante një ekip kryeqytetas si Partizani. Kjo situatë krijon perceptim të fortë konflikti interesi dhe dëmton besimin te paanshmëria e garës.
Akoma më problematik është fakti që ndeshje të një rëndësie të tillë u gjykua nga një arbitër pa stemën e FIFA-s, duke ngritur dyshime mbi kriteret e përzgjedhjes dhe standardet profesionale të vendosura nga strukturat e arbitrimit në Shqipëri.
Për Elbasan dhe tifozët e tij, kjo nuk është thjesht një humbje në rezultat. Është një goditje morale ndaj një skuadre që kërkon majat e futbollit shqiptar. Kur vendimet kyçe të ndeshjes perceptohen si të padrejta, dëmtohet jo vetëm rezultati, por edhe besimi në sistem.
Rasti i Elbasanit nuk duhet parë si një ankesë e zakonshme klubesh, por si një alarm për nevojën e reformimit të standardeve të arbitrimit. Konsistenca në përdorimin e VAR-it, shmangia e konflikteve të interesit dhe ngritja e nivelit profesional të gjyqtarëve janë domosdoshmëri për të garantuar barazi në garë.
Nëse këto probleme vazhdojnë, futbolli shqiptar rrezikon të humbasë besueshmërinë – dhe histori si ajo e Elbasanit do të përsëriten, duke lënë shijen e hidhur se ndeshjet nuk vendosen vetëm në fushë.
Rasti i Dinamos
Rasti i Elbasanit
