“A s’më thua pse të vranë; Të përzunë në pabesi; Nënë e babë pa varr t’i lanë; Moj martirja Çamëri”
Janë nga ato të pakta caste, kur kjo sallë e Kuvendit të Shqipërisë u kthye në krenari. Në fakt, e kanë bërë të tillë pesë këngëtarë të famshëm Enkelejda Arifi, Kastriot Tusha, Selami Kolonja, Ilir Shaqiri, Nikollë Nikprelaj, të cilët kënduan këngën, “Në një flamur të pandarë”, e kompozuar nga Edmond Zhulali, ndërsa poezia Agim Doçi. Ishte 100-vjetori i pavarësisë së Shqipërisë dhe salla e Kuvendit u përfshi nga festimet, ndërsa përmes kësaj kënge u përcollën emocione të forta për të gjithë shqiptarët. Ajo këngë ka vargje shumë emocionuese, për shqiptarët e Shqipërisë, Kosovës, Maqedonisë, Malit të Zi dhe Çamërisë.
Se ç’të prenë e se ç’tu sulën,
Çamëri, Çamëri, Çamëri, moj Çamëri,
Se ç’të dogjën Çamëri,
Çamëri, Çamëri, Çamëri, moj Çamëri,
Një mallkim ta preu udhën,
Çamëri, Çamëri,
Muhaxhirë pa tokë e shtëpi.
A s’më thua pse të vranë,
Të përzunë në pabesi,
Nën’ e bab’ pa varr t’i lanë,
Moj martirja Çamëri.
