Ish-presidenti, Hashim Thaçi ka mbajtur fjalimin e tij para trupit gjykues, në seancën gjyqsore e cila po zhvillohet në Hagë. Gjatë fjalës së tij, Thaçi u shpreh se plotësisht i pafajshëm.
Ai tha se në kohën e masakrave në fillimit të vitit 1998, ishte student në Zyrih, dhe nuk bënte plane për të marrë kontrollin e Kosovës. Sipas tij, i vetmi njeri i cili po bënte plane morpide ishte Sllobodan Millosheviç.
“Për gati tri vite në këtë sallë ju keni dëgjuar akuzat e prokurorisë. Ju keni dëgjuar edhe të vërtetën. Është vetëm një e vërtetë. Unë jam plotësisht i pafajshëm. Në kohën e masakrave në fillimit të vitit 1998, isha student në Zyrih. Unë nuk po bëja plane si ta marr kontrollin e Kosovës, i vetmi njeri i cili po bënte plane morpide ishte Sllobodan Millosheviç.
Duke i parë masakrat në vendin tim nuk mund të qëndrojë indiferent, vendosa të vi në Kosovë. Ndërsa atë që do të bënte secili prej jush. Për ketë jam krenar dhe nuk i bi pishman asnjëherë. Është ofendim për kujtimin e heronjve dhe mijëra viktimave. Është ofendim dhe për përpjekjet e NATO-s me të cilët bashkëpunuam ngushtë. Është e rëndë të dëgjojë ketë akuzë. Unë nuk isha i sigurt nëse do të shihja familjen time e lërë më të ushtrojë kontroll. Unë u ktheva në atdhe për të rrezikuar jetën time për liri.
Duke i parë masakrat ndaj popullit tim, nuk mund të qëndroja indifferent. Vendosa të kthehem në 1998 ishte vendim personal i imi i askujt tjetër. S’mund të qëndroja anash ndërsa populli përballej me shfarosje. Bëra atë që do të bënte kushdo. Për këtë jam krenar, dhe nuk ‘ bie pishman asnjëherë.
Të nderuar gjyqtar, prokuroria pretendon se qëllim ishte marrja e Kosovës, është tejet absurde dhe ofenduese. Është ofendim për kujtimin e mijërave heronjve që dhanë jetën për liri. Është ofendim dhe e padrejtë edhe për përpjekjet e NATOS dhe Perëndimit me të cilët bashkëpunova
Përsëris një të vërtetë të përjetshme. I vetmi kundërshtar o imi, popullit të Kosovës dhe botës demokratike ishte Milloshevic.
Është e rëndë të dëgjosh këtë akuzë, vecanërisht gjatë luftës ku nuk e dija në do isha gjallë. Nuk isha I sigurt nëse do shihja familjen time e lë më të ënderroja të ushtroja kontroll në Kosovë, fakti që disa prej nesh sot jemi gjallë është fat.
I vetmi pushteti që kisha, ishte pushteti i zërit tim. Unë u bëra thirrje serbëve lokalë që të qëndrojnë në shtëpitë e tyre dhe të ndërtojnë një jetë të re me ne. Edhe ata sikurse edhe ne ishim viktima të Milloshevic. Nuk ishte aspak e lehtë ta bëjë këtë pas gjithë asaj që kishte ndodhur, por ishte gjëja e duhur. Kur në Kosovë po hapeshin varre për mijëra vetë, mijëra persona ishin të zhdukur…Kosova ishte më e rëndësishme se fati ime personal”, tha ai.
