Nga Fitim Zekthi
Thelbi i politikës ka të bëjë me aftësinë e politikanëve dhe partive për tu tërhequr nga interesi i vet, për të lëshuar, për të parë nga vetja me reflektim dhe për të pranuar ide, vokacione, virtyte, fuqi që nuk çojnë përpara interesin tënd, që e kufizojnë pushtetin apo oreksin tënd, që mbrojnë një ide politike, një interes politik të ndryshëm nga i joti. Politika jonë në vite, po e tregon egërsisht edhe sot, quan hapje, lëshim pushteti, pranim të idesë apo virtytit politik që kufizon epshin tënd thirrjen në organizatë, bashkimin në një koalicion të njerëzve apo individëve që moralisht apo profesionalisht, nga bota ideore apo ideologjike, nga pasuria shpirtërore apo dashuria për atdheun nuk kanë asgjë dhe nuk kanë patur asgjë, nuk kanë treguar tash sa vjet asgjë. Këto thirrje, këta njerëz kanë qenë vërtet kundërshtarë apo armiq, kanë qenë vërtet të sulmuar egërsisht për moral të ulët dhe kanë sulmuar të tjerët apo ftuesit e sotëm për moral të ulët dhe korrupsion por thirrja e kundërshtarëve apo armiqve, bashkimi i çdo kundërshtari apo armiku, bashkimi i çdo të sulmuari apo sulmuesi nuk tregon fuqi dhe reflektim, nuk tregon ide apo vokacion politik, nuk tregon forcë morale apo virtyt. Ajo tregon kalbëzim, dobësi, paaftësi. Ajo tregon saktësisht të kundërtën e hapjes, të kundërtën e forcës për reflektim. Kjo lloj sjelljeje, ky lloj bashkimi i kundërshtarëve apo armiqve është i natyrshëm ndoshta sepse ata janë vetëm armiq të egër për interesin personal politik por moralin dhe virtytet ndoshta i kanë njësoj. Kjo lloj sjelljeje ka dekada mes nesh, sidomos që nga 1945-a.
