“Mes borës dhe erës, në gjithë veshtirësitë e menduara të asaj kohe, me gjithë frikërat dhe pasiguritë, ai merrte kitaren dhe këndonte në dhomë këngë të Adriano Celentanos e këngëtareve te tjerë italianë”
Josif Papagjonit miku i të ndjerit Françesk Radi pas lajmit për vdekjen e këtij të fundit ka shprehur dhimbjen e thellë për humbjen e mikut të tij. Përmes një statusi në facebook Papagjoni ka treguar vuajtjet që i ndjeri Farançesk Radi kaloi gjatë periudhës komuniste kur e internuan. Ai tregon dhe vështirësitë e jetës në Fushë-Arrëz ku u internuan nga diktatura dhe se si jetuan së bashku në një barakë druri vrima-vrima pas plenumit të IV të PPSH në vitet 1973-1974.
Statusi i plotë i Josif Papagjonit:
Sa mësova lajmin e hidhur të vdekjes së kantautorit Francesk Radi. Ishte një mik i vyer i rinisë sime, kemi fjetur se toku në një dhomë në Fushë-Arrës asaj kohe të acartë pas plenumit të IV të PPSH (1973-1974), fillimisht në një barake druri vrima-vrima e pastaj në një studio në prapaskenë në Pallatin e Kulturës. Shkëmbenim dëshpërimet tona, por dhe shpresat, energjinë, humorin, artin. Madje dhe kënduam bashkë disa këngë të tij, deri në TVSH, duke marrë unë përsipër rolin e “garantuesit” të daljes në skenë, pasi ia kishin ndaluar. Dhe aty, mes borës dhe erës, në gjithë veshtiresitë e menduara të asaj kohe, me gjithë frikërat dhe pasiguritë, ai merte kitaren dhe këndonte në dhomë këngë të Adriano Celentanos e këngëtareve te tjerë italianë. Ende e kam në vesh zërin e tij paksa të ngjyrur, krejt origjinal, dhe atë tipin e njeriut të urtë, babaxhan, me kokën varur mbi tastierë, në një përhumbje të bukur. Dhe ky imazh, me atë miqësi e respekt gati të shenjte të krijuar atëherë, në vitet e vështira të rinisë sonë, me ndoqi gjithë jetën, duke mbetur një adhurues i muzikës së tij, por dhe i miqësisë që kam pasur. Ngushëlime familjes, Teftes dhe femijëve, si dhe gjithë adhuruesve të tij.
