Edhe sikur herët a vonë të hiqen të gjitha masat shëndetësore, duket se normaliteti që do të kthehemi nuk do të jetë ai që dinim. Ndryshimet e shkaktuara nga pandemia, të kombinuara me të dhëna të reja shkencore, kanë filluar të transformojnë plotësisht peizazhin profesional, siç argumenton Derek Thompson në një artikull të ri interesant në “Atlantic” me titull “Java pesëditore e punës po vdes”.
Tashmë po shohim një numër të paprecedentë punëtorësh, veçanërisht gra, që lënë punët e tyre në zyrë për të ndjekur ëndrrat e tyre, apo edhe një cilësi më të mirë të jetës, deri në atë pikë sa disa po i quajnë Millennials “Brezi i braktisur”. Dhe kjo është vetëm një nga gjërat që ndryshojnë, duke e shtyrë Thompson të flasë për një “revolucion” në vendin e punës. Çfarë tjetër po ndodh apo parashikohet të ndodhë në vitet e ardhshme?
- Java e punës pesëditore po vdes: Ndërsa vende të tilla si Islanda po testojnë modelin e javës katër-ditore të punës, në SHBA, sipas Thompson, gjithnjë e më shumë kompani po u ofrojnë punonjësve të tyre mundësinë për të lëvizur në telekomunikacion të premteve dhe të hënën, me prezencë fizike në zyrë nga e marta në të enjte, gjë që mund të mos e ulë orarin e punës, por të paktën u jep më shumë fleksibilitet. Në një sondazh të fundit, në fakt, më shumë se 30% e të anketuarve janë përgjigjur se do të preferonin të vazhdonin punën me telekomunikacion përgjithmonë, ndërsa 14% konsiderojnë se është ideal një model hibrid si ai i mësipërm.
- Telekomunikacioni favorizon lëvizshmërinë e punëtorëve të rinj: Një nga arsyet pse hezitojmë të ndryshojmë vendin e punës në disa raste janë marrëdhëniet e ngushta që kemi krijuar me kolegët me të cilët ndajmë një zyrë për të paktën tetë orë në ditë. Por në një botë ku puna në distancë po zgjerohet, punëtorët e rinj komunikojnë me kolegët e tyre kryesisht përmes mediave sociale, ku nuk është aq e lehtë të ndërtosh miqësi apo të gjesh mentorë. Kështu, në mungesë të lidhjeve të forta me një kompani specifike, favorizohet lëvizshmëria e tyre nga puna në punë, pasi kur ndërrojnë vendin e punës nuk duhet të kalojnë më në një mjedis të ri profesional. Ata thjesht largohen nga një bisedë e grupit të Messenger dhe bashkohen me një tjetër.
- Zonat ku bizneset strehojnë janë duke u dobësuar: Tashmë, në Nju Jork, zyrtarët e qeverisjes vendore po u kërkojnë punëdhënësve që të stimulojnë punonjësit e tyre që të kthehen në hapësirat fizike të zyrave. Arsyeja; Zonat që dikur ishin të gjalla dhe të zhvilluara ekonomikisht nga ata që punonin aty, të cilët qoftë gjatë orarit të punës, qoftë pasi kishin dalë nga zyra mbushnin kafenetë, restorantet, lokalet dhe dyqanet, kanë filluar të zbrazen dhe të thahen. Edhe transporti publik po goditet financiarisht pasi puna në distancë kufizon udhëtimet, veçanërisht në qendrat kryesore urbane.
Edhe sikur herët a vonë të hiqen të gjitha masat shëndetësore, duket se normaliteti që do të kthehemi nuk do të jetë ai që dinim. Ndryshimet e shkaktuara nga pandemia, të kombinuara me të dhëna të reja shkencore, kanë filluar të transformojnë plotësisht peizazhin profesional, siç argumenton Derek Thompson në një artikull të ri interesant në “Atlantic” me titull “Java pesëditore e punës po vdes”.
Tashmë po shohim një numër të paprecedentë punëtorësh, veçanërisht gra, që lënë punët e tyre në zyrë për të ndjekur ëndrrat e tyre, apo edhe një cilësi më të mirë të jetës, deri në atë pikë sa disa po i quajnë Millennials “Brezi i braktisur”. Dhe kjo është vetëm një nga gjërat që ndryshojnë, duke e shtyrë Thompson të flasë për një “revolucion” në vendin e punës. Çfarë tjetër po ndodh apo parashikohet të ndodhë në vitet e ardhshme?
- Java e punës pesëditore po vdes: Ndërsa vende të tilla si Islanda po testojnë modelin e javës katër-ditore të punës, në SHBA, sipas Thompson, gjithnjë e më shumë kompani po u ofrojnë punonjësve të tyre mundësinë për të lëvizur në telekomunikacion të premteve dhe të hënën, me prezencë fizike në zyrë nga e marta në të enjte, gjë që mund të mos e ulë orarin e punës, por të paktën u jep më shumë fleksibilitet. Në një sondazh të fundit, në fakt, më shumë se 30% e të anketuarve janë përgjigjur se do të preferonin të vazhdonin punën me telekomunikacion përgjithmonë, ndërsa 14% konsiderojnë se është ideal një model hibrid si ai i mësipërm.
- Telekomunikacioni favorizon lëvizshmërinë e punëtorëve të rinj: Një nga arsyet pse hezitojmë të ndryshojmë vendin e punës në disa raste janë marrëdhëniet e ngushta që kemi krijuar me kolegët me të cilët ndajmë një zyrë për të paktën tetë orë në ditë. Por në një botë ku puna në distancë po zgjerohet, punëtorët e rinj komunikojnë me kolegët e tyre kryesisht përmes mediave sociale, ku nuk është aq e lehtë të ndërtosh miqësi apo të gjesh mentorë. Kështu, në mungesë të lidhjeve të forta me një kompani specifike, favorizohet lëvizshmëria e tyre nga puna në punë, pasi kur ndërrojnë vendin e punës nuk duhet të kalojnë më në një mjedis të ri profesional. Ata thjesht largohen nga një bisedë e grupit të Messenger dhe bashkohen me një tjetër.
- Zonat ku bizneset strehojnë janë duke u dobësuar: Tashmë, në Nju Jork, zyrtarët e qeverisjes vendore po u kërkojnë punëdhënësve që të stimulojnë punonjësit e tyre që të kthehen në hapësirat fizike të zyrave. Arsyeja; Zonat që dikur ishin të gjalla dhe të zhvilluara ekonomikisht nga ata që punonin aty, të cilët qoftë gjatë orarit të punës, qoftë pasi kishin dalë nga zyra mbushnin kafenetë, restorantet, lokalet dhe dyqanet, kanë filluar të zbrazen dhe të thahen. Edhe transporti publik po goditet financiarisht pasi puna në distancë kufizon udhëtimet, veçanërisht në qendrat kryesore urbane.
