Nga Elona Caslli
Koritja është një virtyt i lartë tek njeriu, Besa.
Koritja është një cak në veprimin, mendimin dhe qëndrimin e një njeriu. Ti nuk koritesh Besa. Paaftësinë tënde për t’u koritur, e lexon kthjellët tek përgjigjet, që u dhe pyetjeve të nxënësve sot.
Ti pretendon se nxënësit të kanë dërguar disa pyetje.
Le t’i analizojmë disa nga pyetjet Besa…
1. Pyetja e parë – Si mund të mësojmë online?
Nxënësit të kanë pyetur Besa, se si mund të mësonin online.
Ku të pyetën, Besa?! Poshtë pallatit, rrugës për në punë, apo kur po blije bukën?!
Nëse të kanë shkruar, do të thotë se janë të familjarizuar me rrjetet sociale dhe teknologjinë.
Nëse nuk janë të familjarizuar, do të thotë se nuk mund ta dëgjojnë përgjigjen tënde.
Këtë pyetje e sajove ti, apo ta dërguan nxënësit Besa?!
2. Pyetja e dytë- A është e mbyllur shkolla vetëm për nxënësit apo edhe për mësuesit?!
Dhe ti mendon se e beson kush këtë, Besa?!
Një nxënës që ngrihet e pyet Ministren e Arsimit, nëse shkolla është e mbyllur për të gjithë ose jo.
E sajove ti këtë pyetje, apo ta dërguan nxënësit, Besa?!
Për higjenë mendimi, nuk po vazhdoj me renditjen e pyetjeve të tjera.
Në të gjithë fjalimin tënd, Besa, barrën e përgjegjësisë e shkarkove nga vetja dhe ua le mësuesve, atyre që Kadareja i ka quajtur me të drejtë “Heronj të heshtur”.
Post Scriptum: Mëso të koritesh, Besa!
