E kanë quajtur “Skenari Z” dhe përshkruan atë që Kina beson se mund të ndodhë nëse do të shpërthejë një luftë e gjithanshme.
Ushtria Çlirimtare Popullore e Kinës (UÇP) ka kryer një simulim për të vlerësuar performancën e armëve të saj të reja, përballë një konflikti të mundshëm gjithëpërfshirës.
Një hipotezë më se realiste ajo e luftës totale, duke pasur parasysh tensionet në rritje me Shtetet e Bashkuara dhe mosmarrëveshje e shumta të hapura dhe potencialisht shpërthyese si çështja e Tajvanit dhe pretendimet e ndryshme në Detin e Kinës Jugore.
Në testin e tyre të fundit, ekspertët e Marinës Kineze, pa iu referuar armiqve të caktuar apo pa përmendur SHBA-në me emër, e kanë cilësuar këtë fund si “Skenari Z”.
Vini re termat e përdorur: kur të mbërrijë ora X, Dragoi duhet të përballet me një luftë gjithë-përfshirëse.
Një koncept sipas të cilit do të mobilizohen të gjitha burimet e vendit në një përpjekje për të fituar luftën dhe kjo parashikon natyrisht përfshirjen e ushtrisë por edhe të popullsisë civile dhe ekonomisë, ashtu siç ndodhi. gjatë Luftës së Parë dhe të Dytë Botërore.
Siç e ka theksuar edhe gazeta në gjuhën angleze “South China Morning Post”, në Kinën kontinentale vlerësimi i performancës së armëve konvencionale përfshin lojëra luftarake të bazuara në kompjuter dhe teste reale në terren.
Simulimi u fokusua kryesisht në vlerësimin e aftësive luftarake të armëve në një konflikt rajonal, siç është ndërhyrja e drejtpërdrejtë ushtarake e dy ose më shumë grupeve të huaja transportuese rreth Tajvanit apo në Detin e Kinës Jugore.
Në skenarin Z, megjithatë, ka “një përplasje të vullnetit strategjik” që shtyn një konflikt rajonal të kthehet në një luftë gjithëpërfshirëse, thuhet në tekstin e Fang Canxin, që i përket njësisë 91404 të ushtrisë kineze, që është përgjegjëse për testimin në det të disa prej armëve më të fundit dhe më të fuqishme detare të Kinës.
Fang dhe kolegët e tij nuk përmendën ndonjë vend të caktuar, por pajisja armike e paraqitur në dokument – siç është destrojeri i klasit Arleigh Burke – i përket Marinës së SHBA-së dhe partnerëve të saj.
Këto asete ushtarake i përkasin një “aleance blu” imagjinare.
Në artikullin e tyre, shkencëtarët kinezë u përqendruan tek fati i një anijeje.
Modaliteti i luftës Z supozon se ushtria kineze mund ta gjejë veten nën një sulm të gjithanshëm nga “aleanca blu”.
Marina kineze, e cila aktualisht ka gati 50 destrojerë, parashikon se secila anije do të goditet nga më shumë se 11 raketa armike dhe më shumë se 3 silurë.
Po ashtu parashikohet që “aleanca blu” do të jetë në gjendje të gjenerojë zhurma bllokimi mbi 30 herë më të forta se sa sinjali i përdorur nga anijet luftarake kineze për komunikim, ndërsa diapazoni i zbulimit të radarëve kinezë do të reduktohej në shumë më pak se 60 për qind të rrezes së tij normale.
Pra, këto kushte ekstreme do të pengonin rëndë aftësitë luftarake të luftanijes kineze.
Në një skenar të tillë, gati një e treta e aftësive të mbrojtjes ajrore të shkatërruesit do të humbiste menjëherë pas sulmit dhe vetëm gjysma e raketave tokë-ajër mund të godasin objektivat armike.
Ekspertët kinezë, të cilët i vlerësuan në mënyrë të pavarur rezultatet e vlerësimit të testit “besojnë se shifrat janë realiste”.
Fati i një luftanijeje mund të jetë i papërfillshëm në krahasim me koston e përgjithshme të një lufte totale, e cila ndër pasojat e tjera mund të përfshijë humbjen e miliona, apo edhe miliarda, jetë njerëzish dhe dëme të jashtëzakonshme në infrastrukturë, qytete, rrjete komunikimi dhe objekte industriale.
Nëse një ose më shumë aktorë në këtë luftë të mundshme do të përdorin armët bërthamore, atëherë lufta mund të shkaktojë gjithashtu efekte të qëndrueshme dhe të dëmshme në ekosistemet, bujqësinë dhe mjedisin, duke çuar në mungesa ushqimore, mutacione gjenetike dhe shkallë më të larta të kancerit dhe sëmundjeve të tjera.
Ekipi i Fang prezantoi një diskutim serioz mbi skenarët e një lufte gjithëpërfshirëse në kontekstin e kërcënimeve të mundshme me të cilat mund të përballen anijet kineze në ujërat e Detit të Kinës dhe Ngushticës së Tajvanit. Megjithatë, dokumenti u publikua në një moment delikat.
Kujtojmë se në dekadën e fundit marina kineze e ka revolucionarizuar (dhe po vazhdon ta bëjë) aftësitë e saj ushtarake për të ngritur një flotë, e cila sot konsiderohet cilësisht thuajse në të njëjtin nivel me atë të Shteteve të Bashkuara, të paktën sa i përket performancës. të anijeve të saj.
A do të thotë kjo se Kina po përgatitet për një luftë në shkallë të plotë me SHBA-në?
Përjashtohet si mundësi. Ka më shumë gjasa që raporti i Njësisë 91404 të jetë krijuar për të vlerësuar potencialin ushtarak të ushtrisë kineze, për të korrigjuar çdo gabim, dhe në të njëjtën kohë për të bindur armiqtë (Shtetet e Bashkuara) që të mos bëjnë lëvizje të rrezikshme në rajonin e Indo-Paqësorit.
“Nëse do të përcaktoja shkallën e një lufte të afërt në një shkallë nga 1 deri në 10, tani do ta vendosja situatën në nivelin 7”- deklaroi ish-presidenti i Filipineve, Rodrigo Duterte në një emision radiofonik gjatë fundjavës që shkoi.
Ndërkohë Hu Xijin, ish-kryeredaktor i gazetës kineze “Global Times” dhe një figurë e shquar në mediat sociale kineze, thotë se shumica e zyrtarëve të qeverisë kineze besojnë se vendi duhet të qëndrojë i qetë dhe të mos i frikësohet skenarit të një “lufte asgjësimi” kundër Shteteve të Bashkuara.
Në rast se shpërthen një luftë midis Kinës dhe Shteteve të Bashkuara, ku në lojë do të jenë interesat strategjike të të dyja palëve, Shtetet e Bashkuara do të jenë në gjendje të mobilizojnë lehtësisht forcat e tyre dhe të përfshihen në një luftë deri në vdekje”- thotë Hu, duke sugjeruar se në një rast të tillë Kina do të kishte shumë pak shanse të fitonte.
E kanë quajtur “Skenari Z” dhe përshkruan atë që Kina beson se mund të ndodhë nëse do të shpërthejë një luftë e gjithanshme.
Ushtria Çlirimtare Popullore e Kinës (UÇP) ka kryer një simulim për të vlerësuar performancën e armëve të saj të reja, përballë një konflikti të mundshëm gjithëpërfshirës.
Një hipotezë më se realiste ajo e luftës totale, duke pasur parasysh tensionet në rritje me Shtetet e Bashkuara dhe mosmarrëveshje e shumta të hapura dhe potencialisht shpërthyese si çështja e Tajvanit dhe pretendimet e ndryshme në Detin e Kinës Jugore.
Në testin e tyre të fundit, ekspertët e Marinës Kineze, pa iu referuar armiqve të caktuar apo pa përmendur SHBA-në me emër, e kanë cilësuar këtë fund si “Skenari Z”.
Vini re termat e përdorur: kur të mbërrijë ora X, Dragoi duhet të përballet me një luftë gjithë-përfshirëse.
Një koncept sipas të cilit do të mobilizohen të gjitha burimet e vendit në një përpjekje për të fituar luftën dhe kjo parashikon natyrisht përfshirjen e ushtrisë por edhe të popullsisë civile dhe ekonomisë, ashtu siç ndodhi. gjatë Luftës së Parë dhe të Dytë Botërore.
Siç e ka theksuar edhe gazeta në gjuhën angleze “South China Morning Post”, në Kinën kontinentale vlerësimi i performancës së armëve konvencionale përfshin lojëra luftarake të bazuara në kompjuter dhe teste reale në terren.
Simulimi u fokusua kryesisht në vlerësimin e aftësive luftarake të armëve në një konflikt rajonal, siç është ndërhyrja e drejtpërdrejtë ushtarake e dy ose më shumë grupeve të huaja transportuese rreth Tajvanit apo në Detin e Kinës Jugore.
Në skenarin Z, megjithatë, ka “një përplasje të vullnetit strategjik” që shtyn një konflikt rajonal të kthehet në një luftë gjithëpërfshirëse, thuhet në tekstin e Fang Canxin, që i përket njësisë 91404 të ushtrisë kineze, që është përgjegjëse për testimin në det të disa prej armëve më të fundit dhe më të fuqishme detare të Kinës.
Fang dhe kolegët e tij nuk përmendën ndonjë vend të caktuar, por pajisja armike e paraqitur në dokument – siç është destrojeri i klasit Arleigh Burke – i përket Marinës së SHBA-së dhe partnerëve të saj.
Këto asete ushtarake i përkasin një “aleance blu” imagjinare.
Në artikullin e tyre, shkencëtarët kinezë u përqendruan tek fati i një anijeje.
Modaliteti i luftës Z supozon se ushtria kineze mund ta gjejë veten nën një sulm të gjithanshëm nga “aleanca blu”.
Marina kineze, e cila aktualisht ka gati 50 destrojerë, parashikon se secila anije do të goditet nga më shumë se 11 raketa armike dhe më shumë se 3 silurë.
Po ashtu parashikohet që “aleanca blu” do të jetë në gjendje të gjenerojë zhurma bllokimi mbi 30 herë më të forta se sa sinjali i përdorur nga anijet luftarake kineze për komunikim, ndërsa diapazoni i zbulimit të radarëve kinezë do të reduktohej në shumë më pak se 60 për qind të rrezes së tij normale.
Pra, këto kushte ekstreme do të pengonin rëndë aftësitë luftarake të luftanijes kineze.
Në një skenar të tillë, gati një e treta e aftësive të mbrojtjes ajrore të shkatërruesit do të humbiste menjëherë pas sulmit dhe vetëm gjysma e raketave tokë-ajër mund të godasin objektivat armike.
Ekspertët kinezë, të cilët i vlerësuan në mënyrë të pavarur rezultatet e vlerësimit të testit “besojnë se shifrat janë realiste”.
Fati i një luftanijeje mund të jetë i papërfillshëm në krahasim me koston e përgjithshme të një lufte totale, e cila ndër pasojat e tjera mund të përfshijë humbjen e miliona, apo edhe miliarda, jetë njerëzish dhe dëme të jashtëzakonshme në infrastrukturë, qytete, rrjete komunikimi dhe objekte industriale.
Nëse një ose më shumë aktorë në këtë luftë të mundshme do të përdorin armët bërthamore, atëherë lufta mund të shkaktojë gjithashtu efekte të qëndrueshme dhe të dëmshme në ekosistemet, bujqësinë dhe mjedisin, duke çuar në mungesa ushqimore, mutacione gjenetike dhe shkallë më të larta të kancerit dhe sëmundjeve të tjera.
Ekipi i Fang prezantoi një diskutim serioz mbi skenarët e një lufte gjithëpërfshirëse në kontekstin e kërcënimeve të mundshme me të cilat mund të përballen anijet kineze në ujërat e Detit të Kinës dhe Ngushticës së Tajvanit. Megjithatë, dokumenti u publikua në një moment delikat.
Kujtojmë se në dekadën e fundit marina kineze e ka revolucionarizuar (dhe po vazhdon ta bëjë) aftësitë e saj ushtarake për të ngritur një flotë, e cila sot konsiderohet cilësisht thuajse në të njëjtin nivel me atë të Shteteve të Bashkuara, të paktën sa i përket performancës. të anijeve të saj.
A do të thotë kjo se Kina po përgatitet për një luftë në shkallë të plotë me SHBA-në?
Përjashtohet si mundësi. Ka më shumë gjasa që raporti i Njësisë 91404 të jetë krijuar për të vlerësuar potencialin ushtarak të ushtrisë kineze, për të korrigjuar çdo gabim, dhe në të njëjtën kohë për të bindur armiqtë (Shtetet e Bashkuara) që të mos bëjnë lëvizje të rrezikshme në rajonin e Indo-Paqësorit.
“Nëse do të përcaktoja shkallën e një lufte të afërt në një shkallë nga 1 deri në 10, tani do ta vendosja situatën në nivelin 7”- deklaroi ish-presidenti i Filipineve, Rodrigo Duterte në një emision radiofonik gjatë fundjavës që shkoi.
Ndërkohë Hu Xijin, ish-kryeredaktor i gazetës kineze “Global Times” dhe një figurë e shquar në mediat sociale kineze, thotë se shumica e zyrtarëve të qeverisë kineze besojnë se vendi duhet të qëndrojë i qetë dhe të mos i frikësohet skenarit të një “lufte asgjësimi” kundër Shteteve të Bashkuara.
Në rast se shpërthen një luftë midis Kinës dhe Shteteve të Bashkuara, ku në lojë do të jenë interesat strategjike të të dyja palëve, Shtetet e Bashkuara do të jenë në gjendje të mobilizojnë lehtësisht forcat e tyre dhe të përfshihen në një luftë deri në vdekje”- thotë Hu, duke sugjeruar se në një rast të tillë Kina do të kishte shumë pak shanse të fitonte.
