Rreziqet e eksplorimit të shtratit të detit ishin përmendur në një intervistë në të kaluarën nga 73-vjeçari Paul Henri Narzolet, një operator i famshëm francez i nëndetëseve, i cili besohet të jetë një nga pesë pasagjerët e “Titan” që u zhduk pranë rrënojave të Titanikut.
Narzole dhe katër persona të tjerë (miliarderi britanik Hamish Harding, CEO i OceanGate Expedition Stockton Rush dhe manjati pakistanez Shahzada Dawood me djalin e tij 19-vjeçar) hipën në nëndetësen gjashtë metra të dielën e kaluar për të udhëtuar në rrënojat e Titanikut, dhe për të përjetuar një “Përvoja e jetës” në shtratin e detit.
Të hënën, rreth dy orë pasi filloi zhytja në vendin e mbytjes legjendare, komunikimi me “Titan” humbi, dhe anija është zhdukur që atëherë.
Sipas vlerësimeve të publikuara nga mediat ndërkombëtare, oksigjeni i disponueshëm për Titanin vlerësohet të mbarojë herët pasdite të së enjtes, gjë që i jep dimensione thriller rastit, dhe e bën edhe më urgjente nevojën për të përshpejtuar operacionin e shpëtimit.
Pas largimit nga Marina, Narzole ndërtoi një karrierë të pasur duke eksploruar qoshe të panjohura të shtratit të detit, duke arritur deri në 10,929 metra nën sipërfaqen e detit në një zhytës, sipas një interviste që ai dha katër vjet më parë për Irish Examiner.
Megjithatë, ai deklaroi në vitin 2019 se nuk ka frikë nga rreziqet e mëdha që fsheh shtrati i detit, pasi çdo gjë që duhet bërë…do bëhet.
“Pavarësisht nëse jeni 11 metra ose 11 kilometra poshtë, nëse ndodh diçka e keqe, rezultati është i njëjtë. Kur je në fund në një thellësi të madhe, ti vdes para se të kuptosh se diçka po ndodh, kështu që nuk është problem për mua”, kishte thënë eksploruesi duke qeshur në intervistën e tij.
Pavarësisht njohjes së tij me detin dhe shtratin e detit, që dukej se e kishte bërë të patrembur, 73-vjeçari tregoi për gazetën se vazhdon të jetë i mahnitur nga gjërat që has në aventurat e tij.
Pasi ka marrë pjesë më parë në disa misione eksplorimi në rrënojat e Titanikut, ai shpjegoi se nuk do ta harrojë kurrë herën e parë që hodhi sytë mbi harkun e mbytjes së famshme, një nga pjesët e saj më të ruajtura.
“Normalisht kur punojmë në sub, flasim gjatë gjithë kohës. Ne incizojmë gjithçka në mënyrë që ta shikojmë përsëri. Atë ditë të parë, kur arritëm në hark (një nga pjesët më të ruajtura të anijes) pati heshtje të plotë për 10 minuta. Nuk kishte zë dhe ishim tre… Imagjinoja njerëzit në kuvertë dhe të gjitha informacionet që kisha për Titanikun po më kalonin në mendje”.
Përshkrimi i Narzolet, i cili tani mungon së bashku me 4 të tjerët në bordin e Titanit dhe ndoshta i bllokuar në ‘kufomën’ e Titanikut, pasqyron frikën dhe respektin që ai ndjeu për rrënojat që u bë varri i lagësht për 1500 shpirtra.
Rreziqet e eksplorimit të shtratit të detit ishin përmendur në një intervistë në të kaluarën nga 73-vjeçari Paul Henri Narzolet, një operator i famshëm francez i nëndetëseve, i cili besohet të jetë një nga pesë pasagjerët e “Titan” që u zhduk pranë rrënojave të Titanikut.
Narzole dhe katër persona të tjerë (miliarderi britanik Hamish Harding, CEO i OceanGate Expedition Stockton Rush dhe manjati pakistanez Shahzada Dawood me djalin e tij 19-vjeçar) hipën në nëndetësen gjashtë metra të dielën e kaluar për të udhëtuar në rrënojat e Titanikut, dhe për të përjetuar një “Përvoja e jetës” në shtratin e detit.
Të hënën, rreth dy orë pasi filloi zhytja në vendin e mbytjes legjendare, komunikimi me “Titan” humbi, dhe anija është zhdukur që atëherë.
Sipas vlerësimeve të publikuara nga mediat ndërkombëtare, oksigjeni i disponueshëm për Titanin vlerësohet të mbarojë herët pasdite të së enjtes, gjë që i jep dimensione thriller rastit, dhe e bën edhe më urgjente nevojën për të përshpejtuar operacionin e shpëtimit.
Pas largimit nga Marina, Narzole ndërtoi një karrierë të pasur duke eksploruar qoshe të panjohura të shtratit të detit, duke arritur deri në 10,929 metra nën sipërfaqen e detit në një zhytës, sipas një interviste që ai dha katër vjet më parë për Irish Examiner.
Megjithatë, ai deklaroi në vitin 2019 se nuk ka frikë nga rreziqet e mëdha që fsheh shtrati i detit, pasi çdo gjë që duhet bërë…do bëhet.
“Pavarësisht nëse jeni 11 metra ose 11 kilometra poshtë, nëse ndodh diçka e keqe, rezultati është i njëjtë. Kur je në fund në një thellësi të madhe, ti vdes para se të kuptosh se diçka po ndodh, kështu që nuk është problem për mua”, kishte thënë eksploruesi duke qeshur në intervistën e tij.
Pavarësisht njohjes së tij me detin dhe shtratin e detit, që dukej se e kishte bërë të patrembur, 73-vjeçari tregoi për gazetën se vazhdon të jetë i mahnitur nga gjërat që has në aventurat e tij.
Pasi ka marrë pjesë më parë në disa misione eksplorimi në rrënojat e Titanikut, ai shpjegoi se nuk do ta harrojë kurrë herën e parë që hodhi sytë mbi harkun e mbytjes së famshme, një nga pjesët e saj më të ruajtura.
“Normalisht kur punojmë në sub, flasim gjatë gjithë kohës. Ne incizojmë gjithçka në mënyrë që ta shikojmë përsëri. Atë ditë të parë, kur arritëm në hark (një nga pjesët më të ruajtura të anijes) pati heshtje të plotë për 10 minuta. Nuk kishte zë dhe ishim tre… Imagjinoja njerëzit në kuvertë dhe të gjitha informacionet që kisha për Titanikun po më kalonin në mendje”.
Përshkrimi i Narzolet, i cili tani mungon së bashku me 4 të tjerët në bordin e Titanit dhe ndoshta i bllokuar në ‘kufomën’ e Titanikut, pasqyron frikën dhe respektin që ai ndjeu për rrënojat që u bë varri i lagësht për 1500 shpirtra.
