Ka than' i moçmi: 

“Shqiptarët nuk ndahen në të krishterë e në muhamedanë, po ndahen në dy anë: Ana e kombëtarëve, në të cilën ka shqiptarë nga të gjitha besimet, dhe ana e zuzarëve”.

                                    -Faik Konica

Letër gruas seme të vdekun

Nga Media 0

Nga Gjovalin Gjadri

Kur kaloj tash para shtëpisë ku jemi njohtë bashkë, nuk e di sak, nëse jam apo s’jam i përmalluem. Mundem me të sigurue se në jetën teme nuk ia kam urue kurrkujt të keqen e as tash nuk ia due kujt, por me m’thanë kush se po e han dreqi tanë botën s’e kisha ça kryet aspak, aq të padrejtë e ndiej plagën që vdekja jote ka çilë tek un. Shtëpia natën asht e errët dhe e heshtun, a thue se mbrenda saj enden të vdekunit. I dërrmuem nga pamja e vrazhdë e tërhjeku fëmijën për dore si për ngushllim, më duhet me thanë diçka, i tregoj se mbas atyne dritareve të pandriçueme kam njohtë nanën e tij. Fëmija çon kryet, sheh me sytë e bukur shtëpinë dhe s’më gjegjet, vetëm era fryn ma e fortë në kthesë m’a freskon ngushëlluese ballin e ban që të shfaqet tek un vegimi i zymtë se vdekja e vjeshtës ecë me kambë të shpejta.

Loading...

Lini një koment

Adresa juaj e Email-it nuk do të bëhet publike

Mund të përdorni HTML tags dhe atributet: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

gjithsej